Horoz · 1978
ADNAN TURANİ“Horoz”, ADNAN TURANİ imzalı, 1978 tarihli, 50x70 cm ölçülerinde bir kağıt üzeri sulu boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ADNAN TURANİ” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Kâğıt üzerindeki bu çalışma, tek bir fırça hareketinin yarattığı ritimle şekilleniyor. Adnan Turani, horoz figürünü tanımlayan ana hatları mavi boyanın akışkanlığıyla oluştururken, biçimi alışılmış bir temsilin dışına taşıyor. Gözünüzü merkeze, mavinin yoğunlaştığı noktaya odakladığınızda, fırçanın kâğıt üzerinde yarattığı boşlukları ve lekeleri görebilirsiniz. Sağ tarafa doğru genişleyen kavisli mavi çizgiler, figürün hareketini belirleyen bir omurga işlevi görüyor. Alt kısma yerleşen turuncu tonlar ise bu dinamiği tamamlayan bir denge unsuru olarak beliriyor. Sanatçı, 1978 yılına ait bu 50x70 çalışmasında, renklerin birbirine karışmasına izin vererek boyanın kâğıt üzerindeki kuruma sürecini de bir ifade aracı haline getiriyor. Çizginin ve lekenin bu sade birlikteliği, bir hayvan figürünün anatomisini değil, onun kâğıt üzerinde bıraktığı hafızayı yansıtıyor. Dikkatle baktığınızda, mavi çizgilerin keskinliğinin, turuncu lekelerin yumuşak geçişleriyle nasıl birleştiğini görebilirsiniz. Bu, ressamın yüzey üzerindeki özgür tavrının somut bir kanıtı olarak karşımızda duruyor.
Horoz
Kâğıt üzerindeki bu çalışma, tek bir fırça hareketinin yarattığı ritimle şekilleniyor. Adnan Turani, horoz figürünü tanımlayan ana hatları mavi boyanın akışkanlığıyla oluştururken, biçimi alışılmış bir temsilin dışına taşıyor. Gözünüzü merkeze, mavinin yoğunlaştığı noktaya odakladığınızda, fırçanın kâğıt üzerinde yarattığı boşlukları ve lekeleri görebilirsiniz. Sağ tarafa doğru genişleyen kavisli mavi çizgiler, figürün hareketini belirleyen bir omurga işlevi görüyor. Alt kısma yerleşen turuncu tonlar ise bu dinamiği tamamlayan bir denge unsuru olarak beliriyor. Sanatçı, 1978 yılına ait bu 50x70 çalışmasında, renklerin birbirine karışmasına izin vererek boyanın kâğıt üzerindeki kuruma sürecini de bir ifade aracı haline getiriyor. Çizginin ve lekenin bu sade birlikteliği, bir hayvan figürünün anatomisini değil, onun kâğıt üzerinde bıraktığı hafızayı yansıtıyor. Dikkatle baktığınızda, mavi çizgilerin keskinliğinin, turuncu lekelerin yumuşak geçişleriyle nasıl birleştiğini görebilirsiniz. Bu, ressamın yüzey üzerindeki özgür tavrının somut bir kanıtı olarak karşımızda duruyor.
