Kişisel · 2026

Kişisel

Tuncay Koçay’ın bu isimsiz eseri, doğal ve endüstriyel malzemeler arasında çarpıcı bir diyalog kurar. Kompozisyon, kütlesel, işlenmemiş doğal taşın sağlam zemininden yükselen dairesel bir formla dikey bir gerilim yaratır. Renk paleti, taşın toprak tonları ile üst kısımdaki koyu, neredeyse monokrom metal talaşı ve şeffaf reçine dikenleri arasındaki keskin kontrastla belirlenir. Dokusal zenginlik, taşın pürüzlü yüzeyinden, metal talaşının yoğun, kıvrımlı dokusuna ve reçine sivri uçlarının düzgün ama kırık kenarlarına kadar uzanır. Figüratif olarak, dışa doğru patlayan sivri uçlarla çevrili bu dairesel form, hem bir güneş tacını hem de parçalanmış bir mekanik parçayı andırarak güçlü bir dinamizm sunar. Aynı sergideki diğer isimsiz eserlerle, malzeme dönüşümü ve formun evrimi üzerine ortak bir sorgulamayı paylaşır.