İsimsiz · 2026
TUNCAY KOÇAYBu isimsiz eser, TUNCAY KOÇAY imzalı, 2026 tarihli, 30x38x12 cm ölçülerinde bir polyester reçine, torna talaşı, ahşap, metal, doğal taş çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “TUNCAY KOÇAY” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Tuncay Koçay'ın bu isimsiz eseri, form ve malzemenin çarpıcı bir diyalogunu sunar. Kompozisyonun merkezinde yer alan metalik halka, yoğun, spiral şekilli siyah talaş yığınıyla çevrelenerek bir tür kozmik boşluk veya karadelik izlenimi uyandırır. Bu karanlık çekirdek, etrafını saran şeffaf, keskin ve parçalı cam veya reçine katmanlarıyla tezat oluşturur; bu katmanlar, ışığı geçirerek kırılgan ve patlayıcı bir doku yaratır. Eserin üst kısmındaki bu dinamik ve endüstriyel karışım, organik ve kütlesel bir doğal taş kaide üzerine dengelenmiştir. Taşın pürüzlü, bej-kahverengi yüzeyi, yukarıdaki sentetik ve keskin elemanlara topraklanmış, ham bir karşıtlık sağlar. Renklerin siyahın yoğunluğundan şeffafın hafifliğine ve taşın doğal tonlarına uzanan geçişi, malzemenin dönüşümünü ve doğa ile sanayi arasındaki gerilimi vurgular. Bu eser, sergideki diğer isimsiz parçalarla birlikte, malzemenin dönüşümü ve doğa ile endüstriyel atık arasındaki diyalog üzerine benzer bir görsel araştırma sunar.
İsimsiz
Tuncay Koçay'ın bu isimsiz eseri, form ve malzemenin çarpıcı bir diyalogunu sunar. Kompozisyonun merkezinde yer alan metalik halka, yoğun, spiral şekilli siyah talaş yığınıyla çevrelenerek bir tür kozmik boşluk veya karadelik izlenimi uyandırır. Bu karanlık çekirdek, etrafını saran şeffaf, keskin ve parçalı cam veya reçine katmanlarıyla tezat oluşturur; bu katmanlar, ışığı geçirerek kırılgan ve patlayıcı bir doku yaratır. Eserin üst kısmındaki bu dinamik ve endüstriyel karışım, organik ve kütlesel bir doğal taş kaide üzerine dengelenmiştir. Taşın pürüzlü, bej-kahverengi yüzeyi, yukarıdaki sentetik ve keskin elemanlara topraklanmış, ham bir karşıtlık sağlar. Renklerin siyahın yoğunluğundan şeffafın hafifliğine ve taşın doğal tonlarına uzanan geçişi, malzemenin dönüşümünü ve doğa ile sanayi arasındaki gerilimi vurgular. Bu eser, sergideki diğer isimsiz parçalarla birlikte, malzemenin dönüşümü ve doğa ile endüstriyel atık arasındaki diyalog üzerine benzer bir görsel araştırma sunar.
