Mola · 2026
SERTAP YEĞİN“Mola”, SERTAP YEĞİN imzalı, 2026 tarihli, 60x80 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ŞUBAT SEÇKİSİ” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Mola, Sertap Yeğin'in tuval üzeri yağlı boya tekniğiyle, toprak tonlarının hakim olduğu bir paletle yarattığı, zamansız bir figüratif eserdir. Resme yayılan kahverengi, bej ve sepya renkleri, figürleri ve çevrelerini organik bir bütünlük içinde harmanlayarak melankolik ve düşsel bir atmosfer sunar. Kalın fırça darbeleriyle oluşturulan dokular, özellikle kaya formlarında ve figürlerin giysilerinde somut bir ağırlık ve gerçeklik hissi verir. Yedi insan figürü, klasik heykelsi bir duruşla, ancak içe dönük ve düşünceli ifadelerle resmedilmiştir; bir kaya kütlesi üzerinde dinlenirken, birbirleriyle doğrudan etkileşimden ziyade ortak bir varoluşsal durumu paylaşır gibidirler. Kompozisyon, ön plandaki güçlü erkek figüründen başlayarak, figürleri yatay bir düzlemde dengeli ve ritmik bir şekilde sıralar, izleyicinin gözünü sahnenin her köşesine yöneltirken, arka planın sisli belirsizliği figürlerin iç dünyalarını vurgular. Eser, "Unferling Pleasure" ve "Wive surfing" gibi sergideki diğer eserlerin hareketli temalarına karşılık, bir duraklama ve içselleşme anı sunarak serginin genel anlatısında bir nefes alma noktası oluşturur.
Mola
Mola, Sertap Yeğin'in tuval üzeri yağlı boya tekniğiyle, toprak tonlarının hakim olduğu bir paletle yarattığı, zamansız bir figüratif eserdir. Resme yayılan kahverengi, bej ve sepya renkleri, figürleri ve çevrelerini organik bir bütünlük içinde harmanlayarak melankolik ve düşsel bir atmosfer sunar. Kalın fırça darbeleriyle oluşturulan dokular, özellikle kaya formlarında ve figürlerin giysilerinde somut bir ağırlık ve gerçeklik hissi verir. Yedi insan figürü, klasik heykelsi bir duruşla, ancak içe dönük ve düşünceli ifadelerle resmedilmiştir; bir kaya kütlesi üzerinde dinlenirken, birbirleriyle doğrudan etkileşimden ziyade ortak bir varoluşsal durumu paylaşır gibidirler. Kompozisyon, ön plandaki güçlü erkek figüründen başlayarak, figürleri yatay bir düzlemde dengeli ve ritmik bir şekilde sıralar, izleyicinin gözünü sahnenin her köşesine yöneltirken, arka planın sisli belirsizliği figürlerin iç dünyalarını vurgular. Eser, "Unferling Pleasure" ve "Wive surfing" gibi sergideki diğer eserlerin hareketli temalarına karşılık, bir duraklama ve içselleşme anı sunarak serginin genel anlatısında bir nefes alma noktası oluşturur.
