Gözeler
SERTAP YEĞİN“Gözeler”, SERTAP YEĞİN imzalı, 100x120 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ARTNOUVA” sergisinde yer aldı. Eserin güncel fiyatı bu sayfada belirtilmiştir; satın alma ve rezervasyon Galeri Soyut üzerinden yapılır.
Koyu toprak tonlarının hakim olduğu bu geniş düzlemde, üç kadın figürü ağır bir sisin içinden sıyrılarak ilerliyor. 100x120 cm boyutlarındaki eser, izleyicinin görüş alanını tamamen kaplayarak figürlerin yavaş ritmine eşlik etmemizi gerektiriyor. Gözeler ismi, figürlerin bastığı zemindeki bulanık hareketliliğe işaret ediyor gibi. Yakından bakınca, merkezdeki figürün elinde tuttuğu renkli çiçek demetinin, tuvalin geri kalanındaki tek renkli yapıya kontrast oluşturduğunu görüyoruz. Alt orta bölgedeki fırça darbeleri, zemindeki pürüzlü ve taşınsı dokuyu belirginleştiriyor. Sağ alt köşede ise, ışığın figürlerin çıplak ayakları üzerindeki yumuşak dağılımı, figürlerin karanlıktan yükselişini vurguluyor. Geri çekildiğimizde, tekrarlanan jestlerin ve birbirini takip eden figürlerin, izleyiciyi resmin içindeki durağan bir döngüye yerleştirdiğini fark ediyoruz. Figürlerin bakışları, atmosferin yoğunluğuyla örtüşerek, sahnedeki ağır sessizliği tamamlıyor.
Gözeler
Koyu toprak tonlarının hakim olduğu bu geniş düzlemde, üç kadın figürü ağır bir sisin içinden sıyrılarak ilerliyor. 100x120 cm boyutlarındaki eser, izleyicinin görüş alanını tamamen kaplayarak figürlerin yavaş ritmine eşlik etmemizi gerektiriyor. Gözeler ismi, figürlerin bastığı zemindeki bulanık hareketliliğe işaret ediyor gibi. Yakından bakınca, merkezdeki figürün elinde tuttuğu renkli çiçek demetinin, tuvalin geri kalanındaki tek renkli yapıya kontrast oluşturduğunu görüyoruz. Alt orta bölgedeki fırça darbeleri, zemindeki pürüzlü ve taşınsı dokuyu belirginleştiriyor. Sağ alt köşede ise, ışığın figürlerin çıplak ayakları üzerindeki yumuşak dağılımı, figürlerin karanlıktan yükselişini vurguluyor. Geri çekildiğimizde, tekrarlanan jestlerin ve birbirini takip eden figürlerin, izleyiciyi resmin içindeki durağan bir döngüye yerleştirdiğini fark ediyoruz. Figürlerin bakışları, atmosferin yoğunluğuyla örtüşerek, sahnedeki ağır sessizliği tamamlıyor.
