Göç serisi · 2026
SALİH ÇAKAR“Göç serisi”, SALİH ÇAKAR imzalı, 2026 tarihli, 60x80 cm ölçülerinde bir tuval üzeri karışık teknik çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “DÖRT ÇİZGİNİN DURAĞINDA” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Salih Çakar'ın "Göç serisi"nden bu eser, gri, siyah ve beyazın hakim olduğu, neredeyse monokromatik bir paletle kasvetli ve gerçeküstü bir atmosfer sunar. Tuval üzeri karışık teknik, zeminde kumlu, çatlaklı ve çorak bir yüzey hissi veren zengin bir doku oluşturarak mekanın ıssızlığını pekiştirir. Uzaktan, küçük siluetler halinde betimlenen insan figürleri, başları öne eğik, yorgun ve hüzünlü bir yürüyüş halindedir; bireysel kimlikleri belirsiz, bir kitleyi temsil ederler. Eserin kompozisyonu, yüksek bir bakış açısından kuşbakışı bir perspektifle, figürlerin geniş ve boş bir arazide kıvrımlı bir patika boyunca uzanan bir çizgi oluşturduğunu gösterir. Bu çizgi, kompozisyonu dinamikleştirirken, aynı zamanda sonsuzluğa doğru ilerleyen bir akışı simgeler; boşluk ve figürlerin oranı, figürlerin kırılganlığını ve mekânın eziciliğini vurgular. Bu eser, aynı sergideki diğer figür odaklı çalışmalarla güçlü bir tematik ve biçimsel uyum içindedir.
Göç serisi
Salih Çakar'ın "Göç serisi"nden bu eser, gri, siyah ve beyazın hakim olduğu, neredeyse monokromatik bir paletle kasvetli ve gerçeküstü bir atmosfer sunar. Tuval üzeri karışık teknik, zeminde kumlu, çatlaklı ve çorak bir yüzey hissi veren zengin bir doku oluşturarak mekanın ıssızlığını pekiştirir. Uzaktan, küçük siluetler halinde betimlenen insan figürleri, başları öne eğik, yorgun ve hüzünlü bir yürüyüş halindedir; bireysel kimlikleri belirsiz, bir kitleyi temsil ederler. Eserin kompozisyonu, yüksek bir bakış açısından kuşbakışı bir perspektifle, figürlerin geniş ve boş bir arazide kıvrımlı bir patika boyunca uzanan bir çizgi oluşturduğunu gösterir. Bu çizgi, kompozisyonu dinamikleştirirken, aynı zamanda sonsuzluğa doğru ilerleyen bir akışı simgeler; boşluk ve figürlerin oranı, figürlerin kırılganlığını ve mekânın eziciliğini vurgular. Bu eser, aynı sergideki diğer figür odaklı çalışmalarla güçlü bir tematik ve biçimsel uyum içindedir.
