Beyoğlu İstanbul · 1999
FARUK CİMOK“Beyoğlu İstanbul”, FARUK CİMOK imzalı, 1999 tarihli, 80x60 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ARALIK SEÇKİSİ” sergisinde yer aldı. Bu eserin fiyatı sitede yayımlanmıyor; fiyat bilgisi için galeriye danışabilirsiniz.
Beyoğlu / İstanbul isimli çalışma, ıslak zemin üzerine vuran turuncu yansımaların yarattığı görsel ritimle dikkat çekiyor. Faruk Cimok, 80x60 ölçülerindeki bu tuvalde kentin hareketli dokusunu, yağmurun getirdiği karakteristik bir atmosfer içinde kurguluyor. Ön planda şemsiyesini tutan kadının figürüne odaklandığınızda, yüzeydeki renk bloklarının birbirini nasıl dengelediğini görebilirsiniz. Sanatçı, arka planda yer alan binaların koyu gri tonları ile ön plandaki kişilerin kıyafetlerinde kullandığı canlı renkleri bilinçli bir kontrastla bir araya getiriyor. Tramvayın kırmızı tonu, tablonun genelindeki soğuk renk skalasını kıran bir merkez noktası oluşturuyor. Fırça darbeleri, figürlerin üzerindeki kumaş dokularını ve yağmurun yarattığı parlak zemin etkisini belirgin kılıyor. 1999 yılının teknik yaklaşımı, perspektifin içine yerleştirilen çok sayıda karakterin birbirini ezmeden, bir derinlik algısı içinde var olmasını sağlıyor. Zemin üzerindeki su birikintilerinde beliren silik yansımalar, kompozisyonun durağanlığını kırarak izleyiciyi sahnenin içine dahil ediyor.
Beyoğlu İstanbul
Beyoğlu / İstanbul isimli çalışma, ıslak zemin üzerine vuran turuncu yansımaların yarattığı görsel ritimle dikkat çekiyor. Faruk Cimok, 80x60 ölçülerindeki bu tuvalde kentin hareketli dokusunu, yağmurun getirdiği karakteristik bir atmosfer içinde kurguluyor. Ön planda şemsiyesini tutan kadının figürüne odaklandığınızda, yüzeydeki renk bloklarının birbirini nasıl dengelediğini görebilirsiniz. Sanatçı, arka planda yer alan binaların koyu gri tonları ile ön plandaki kişilerin kıyafetlerinde kullandığı canlı renkleri bilinçli bir kontrastla bir araya getiriyor. Tramvayın kırmızı tonu, tablonun genelindeki soğuk renk skalasını kıran bir merkez noktası oluşturuyor. Fırça darbeleri, figürlerin üzerindeki kumaş dokularını ve yağmurun yarattığı parlak zemin etkisini belirgin kılıyor. 1999 yılının teknik yaklaşımı, perspektifin içine yerleştirilen çok sayıda karakterin birbirini ezmeden, bir derinlik algısı içinde var olmasını sağlıyor. Zemin üzerindeki su birikintilerinde beliren silik yansımalar, kompozisyonun durağanlığını kırarak izleyiciyi sahnenin içine dahil ediyor.
