Vol Piano · 2025
BİNNUR YÜCEBAŞ RUOCCO“Vol Piano”, BİNNUR YÜCEBAŞ RUOCCO imzalı, 2025 tarihli, 40x40 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “FREKANS 2025” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
“Vol Piano”, BİNNUR YÜCEBAŞ RUOCCO'nun tuval üzerine yağlı boya tekniğiyle yarattığı, yoğun ve canlı bir kent peyzajıdır. Eserin kompozisyonu, merkeze doğru kümelenmiş, organik bir formda yükselen, adeta bir tepeyi saran rengarenk binalar topluluğuyla dikkat çeker. Her bir mimari figür, basitleştirilmiş hatlara sahip olmasına rağmen, kırmızıdan sarıya, yeşilden mora uzanan zengin ve doygun renk paletiyle hayat bulur; bu renkler, derin lacivert tonlarındaki noktalı, dokulu arka plan üzerinde adeta parlar. Tuvalin yüzeyindeki belirgin fırça darbeleri ve hafif impasto, özellikle arka planda tekrarlayan ritmik örüntüyle esere elle tutulur bir dokunsallık kazandırır. Binaların üst üste binen ve iç içe geçen düzeni, hem bir aidiyet hissi hem de fantastik bir gerçeküstücülük taşır. Bu eser, aynı sergideki diğer isimsiz çalışmalarla birlikte, sanatçının kentsel yaşamın ve mimarinin düşsel potansiyelini keşfettiği bir dizi içinde güçlü bir diyalog kurar.
Vol Piano
“Vol Piano”, BİNNUR YÜCEBAŞ RUOCCO'nun tuval üzerine yağlı boya tekniğiyle yarattığı, yoğun ve canlı bir kent peyzajıdır. Eserin kompozisyonu, merkeze doğru kümelenmiş, organik bir formda yükselen, adeta bir tepeyi saran rengarenk binalar topluluğuyla dikkat çeker. Her bir mimari figür, basitleştirilmiş hatlara sahip olmasına rağmen, kırmızıdan sarıya, yeşilden mora uzanan zengin ve doygun renk paletiyle hayat bulur; bu renkler, derin lacivert tonlarındaki noktalı, dokulu arka plan üzerinde adeta parlar. Tuvalin yüzeyindeki belirgin fırça darbeleri ve hafif impasto, özellikle arka planda tekrarlayan ritmik örüntüyle esere elle tutulur bir dokunsallık kazandırır. Binaların üst üste binen ve iç içe geçen düzeni, hem bir aidiyet hissi hem de fantastik bir gerçeküstücülük taşır. Bu eser, aynı sergideki diğer isimsiz çalışmalarla birlikte, sanatçının kentsel yaşamın ve mimarinin düşsel potansiyelini keşfettiği bir dizi içinde güçlü bir diyalog kurar.
