Asamblaj-3 · 2025
FERİT YAZICI“Asamblaj-3”, FERİT YAZICI imzalı, 2025 tarihli, 93x62.5 cm ölçülerinde bir karışık teknik, ahşap, metal , kompozit malzeme çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “FERİT YAZICI” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Ferit Yazıcı'nın "Asamblaj-3" adlı eseri, anıtsal bir mimari yapının soyutlamasını, figüratif unsurlarla ve mekanik gerilimle birleştiren dikkat çekici bir kompozisyon sunar. Eserin merkezinde, bej bir zemin üzerine yerleştirilmiş, tekrarlayan kemer formlarından oluşan bir ızgara yükselirken, bu düzenli yapıya çaprazlama gerilmiş ince teller dinamik bir gerilim katar. Alt kısımda, canlı mor renkteki stilize insan figürleri, fasetli ahşap başlıklarıyla, metalik bir gergi sistemini tutarak kompozisyonun ağırlığını üstlenir gibi görünür. Morun parlaklığı, arka planın toprak tonları ve metalin soğukluğu arasında güçlü bir kontrast yaratırken, ahşap başlıkların ham dokusu figürlerin pürüzsüz yüzeyine karşı bir tezat oluşturur. Eser, bu gerilimli dengeyi ve figürlerin taşıdığı sembolik yükü, mimari boşlukların ve mekanik kuvvetlerin birleşimiyle görselleştirir. Bu eser, sergideki "Cesar bile öldü" ve "Spartacus artık savaşmıyor" gibi diğer eserlerle, bireyin veya kolektif hafızanın taşıdığı tarihsel ve varoluşsal yük teması üzerinden güçlü bir diyalog kurar.
Asamblaj-3
Ferit Yazıcı'nın "Asamblaj-3" adlı eseri, anıtsal bir mimari yapının soyutlamasını, figüratif unsurlarla ve mekanik gerilimle birleştiren dikkat çekici bir kompozisyon sunar. Eserin merkezinde, bej bir zemin üzerine yerleştirilmiş, tekrarlayan kemer formlarından oluşan bir ızgara yükselirken, bu düzenli yapıya çaprazlama gerilmiş ince teller dinamik bir gerilim katar. Alt kısımda, canlı mor renkteki stilize insan figürleri, fasetli ahşap başlıklarıyla, metalik bir gergi sistemini tutarak kompozisyonun ağırlığını üstlenir gibi görünür. Morun parlaklığı, arka planın toprak tonları ve metalin soğukluğu arasında güçlü bir kontrast yaratırken, ahşap başlıkların ham dokusu figürlerin pürüzsüz yüzeyine karşı bir tezat oluşturur. Eser, bu gerilimli dengeyi ve figürlerin taşıdığı sembolik yükü, mimari boşlukların ve mekanik kuvvetlerin birleşimiyle görselleştirir. Bu eser, sergideki "Cesar bile öldü" ve "Spartacus artık savaşmıyor" gibi diğer eserlerle, bireyin veya kolektif hafızanın taşıdığı tarihsel ve varoluşsal yük teması üzerinden güçlü bir diyalog kurar.
