Hotel Tibet · 2024
AYHAN ÇETİN“Hotel Tibet”, AYHAN ÇETİN imzalı, 2024 tarihli, 100x80 cm ölçülerinde bir tuval üzeri akrilik boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “YAZ DİNAMİKLERİ / ÇANKAYA” sergisinde yer aldı. Bu eserin fiyatı sitede yayımlanmıyor; fiyat bilgisi için galeriye danışabilirsiniz.
Tuval yüzeyindeki akrilik boya katmanları, mekanın katı gerçekliği ile figürlerin belirsizleşen hareketliliği arasında bir köprü kuruyor. Ayhan Çetin, bu 100x80 cm ölçülerindeki çalışmasında siyah ve beyazın yüksek kontrastını kullanarak kentsel bir boşluğu yapılandırıyor. Görüş alanınızı sol taraftaki tabeladan başlayarak derinleşen sokağın içine doğru yönlendirin. Binaların geometrik sertliğini kıran dikey fırça izleri ve ışık hüzmelerini anımsatan beyaz boşluklar, bakışınızı doğrudan caddenin merkezine çekiyor. Mekanın mimari ağırlığı, yoğun boya sürüşleriyle oluşturulmuş karanlık kütlelerde kendini gösterirken, alt kısımdaki figürler fırçanın ani ve kısa darbeleriyle adeta bir geçiş anını yakalıyor. Yüzeyde yer yer incelen boya tabakaları, tuvalin dokusunu bir doku olarak değil, bir atmosfer aracı olarak öne çıkarıyor. Özellikle sağ taraftaki blokların üzerinde beliren keskin beyaz çizgiler, perspektifi güçlendirerek izleyiciyi bu kentsel kurgunun bir parçası haline getiriyor. Gözünüzü resmin bütününde gezdirirken, nesnelerin somut varlığı ile fırçanın bıraktığı o telaşlı izin birbiri içinde nasıl eridiğine odaklanın. Bu çalışma, durağan bir mimariyi canlı bir tanıklığa dönüştürerek, görsel dengesini ışık ve gölgenin sürekli yer değiştirdiği bir ritimle sağlıyor.
Hotel Tibet
Tuval yüzeyindeki akrilik boya katmanları, mekanın katı gerçekliği ile figürlerin belirsizleşen hareketliliği arasında bir köprü kuruyor. Ayhan Çetin, bu 100x80 cm ölçülerindeki çalışmasında siyah ve beyazın yüksek kontrastını kullanarak kentsel bir boşluğu yapılandırıyor. Görüş alanınızı sol taraftaki tabeladan başlayarak derinleşen sokağın içine doğru yönlendirin. Binaların geometrik sertliğini kıran dikey fırça izleri ve ışık hüzmelerini anımsatan beyaz boşluklar, bakışınızı doğrudan caddenin merkezine çekiyor. Mekanın mimari ağırlığı, yoğun boya sürüşleriyle oluşturulmuş karanlık kütlelerde kendini gösterirken, alt kısımdaki figürler fırçanın ani ve kısa darbeleriyle adeta bir geçiş anını yakalıyor. Yüzeyde yer yer incelen boya tabakaları, tuvalin dokusunu bir doku olarak değil, bir atmosfer aracı olarak öne çıkarıyor. Özellikle sağ taraftaki blokların üzerinde beliren keskin beyaz çizgiler, perspektifi güçlendirerek izleyiciyi bu kentsel kurgunun bir parçası haline getiriyor. Gözünüzü resmin bütününde gezdirirken, nesnelerin somut varlığı ile fırçanın bıraktığı o telaşlı izin birbiri içinde nasıl eridiğine odaklanın. Bu çalışma, durağan bir mimariyi canlı bir tanıklığa dönüştürerek, görsel dengesini ışık ve gölgenin sürekli yer değiştirdiği bir ritimle sağlıyor.
