Kemancı Kız · 2014
ADNAN TURANİ“Kemancı Kız”, ADNAN TURANİ imzalı, 2014 tarihli, 35x35 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ZAMANIN İZLERİ” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Kemanın tellerine değil, müziğin yarattığı o durgun ağırlığa odaklanan bu çalışma, 35x35 cm boyutlarıyla küçük ama yoğun bir kurguya sahip. İlk bakışta dikkati çeken gri figürün dinginliği, arkasındaki canlı pembe koltukla sert bir denge kuruyor. Gövde hatlarını belirleyen keskin siyah çizgiler, formun yüzeyde erimesini engellerken boyanın dokusal katmanlarını öne çıkarıyor. Özellikle figürün göğüs kısmındaki parlak kırmızı leke, sarı kemanın tınısıyla renksel bir karşıtlık yaratıyor. Tuvalin yüzeyine sürülen yağlı boyanın bıraktığı o kaba, belirgin izler; figürün bedeninde bir tür yorgunluk ya da içsel bir sessizlik hissi uyandırıyor. Arka plandaki koyu toprak tonları ise öndeki parlak pembe ve gri renkleri daha da belirginleştirerek, müziğin o geçici zamanını sabitliyor. Fırça izlerinin ritmi, keman çalan figürün kol hareketlerinde adeta bir durağanlığa dönüşüyor. Eser, renklerin birbirine çarpmasıyla oluşan bu gerilimi izleyicinin gözü önünde tutarlı bir kompozisyona dönüştürüyor.
Kemancı Kız
Kemanın tellerine değil, müziğin yarattığı o durgun ağırlığa odaklanan bu çalışma, 35x35 cm boyutlarıyla küçük ama yoğun bir kurguya sahip. İlk bakışta dikkati çeken gri figürün dinginliği, arkasındaki canlı pembe koltukla sert bir denge kuruyor. Gövde hatlarını belirleyen keskin siyah çizgiler, formun yüzeyde erimesini engellerken boyanın dokusal katmanlarını öne çıkarıyor. Özellikle figürün göğüs kısmındaki parlak kırmızı leke, sarı kemanın tınısıyla renksel bir karşıtlık yaratıyor. Tuvalin yüzeyine sürülen yağlı boyanın bıraktığı o kaba, belirgin izler; figürün bedeninde bir tür yorgunluk ya da içsel bir sessizlik hissi uyandırıyor. Arka plandaki koyu toprak tonları ise öndeki parlak pembe ve gri renkleri daha da belirginleştirerek, müziğin o geçici zamanını sabitliyor. Fırça izlerinin ritmi, keman çalan figürün kol hareketlerinde adeta bir durağanlığa dönüşüyor. Eser, renklerin birbirine çarpmasıyla oluşan bu gerilimi izleyicinin gözü önünde tutarlı bir kompozisyona dönüştürüyor.
