Cafe Paris · 2018
HAKAN ESMER“Cafe Paris”, HAKAN ESMER imzalı, 2018 tarihli, 120x80 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ZAMANIN İZLERİ” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Tuvalin yüzeyinde birbirini kovalayan renk katmanları, mekanın fiziksel sınırlarını genişleten dinamik bir yapı kuruyor. 120x80 ölçülerindeki bu çalışma, izleyiciyi önce ön planda yer alan figürlerin belirgin hatlarına, ardından arka planda dikey bir ivmeyle yükselen mimari kurguya davet ediyor. Gözünüzü aşağıdan yukarıya doğru gezdirdiğinizde, fırça darbelerinin oluşturduğu dokuların mekânı parçalara ayırdığını fark edeceksiniz. Özellikle figürlerin üzerindeki soyutlamalar ile binaların keskin köşeleri arasında kurulan denge, perspektifi tek bir noktaya sabitlemek yerine, tüm yüzeye yayılan bir hareket alanı yaratıyor. Turuncuların ve parlak mavilerin karşıtlığı, kentin yoğun enerjisini vurgularken, yüzeydeki boya katmanları ışığı farklı açılardan yakalayan bir derinlik sağlıyor. Eserin karşısında durduğunuzda, fırça izlerinin bıraktığı ritim sizi bir an için bu kentsel atmosferin içine çekiyor. Renklerin kesişim noktalarındaki sert geçişler, hem figürlerin hem de mimari unsurların kendi içindeki özerkliğini koruyor. Resmin bütününe baktığınızda, bir yandan figürlerin bireysel duruşlarını bir yandan da arka plandaki kütlesel yapıların baskınlığını aynı anda deneyimliyorsunuz. Bu yüzeydeki her leke, zamansal bir katman gibi üst üste binerek tuvale yoğun bir hikaye kazandırıyor.
Cafe Paris
Tuvalin yüzeyinde birbirini kovalayan renk katmanları, mekanın fiziksel sınırlarını genişleten dinamik bir yapı kuruyor. 120x80 ölçülerindeki bu çalışma, izleyiciyi önce ön planda yer alan figürlerin belirgin hatlarına, ardından arka planda dikey bir ivmeyle yükselen mimari kurguya davet ediyor. Gözünüzü aşağıdan yukarıya doğru gezdirdiğinizde, fırça darbelerinin oluşturduğu dokuların mekânı parçalara ayırdığını fark edeceksiniz. Özellikle figürlerin üzerindeki soyutlamalar ile binaların keskin köşeleri arasında kurulan denge, perspektifi tek bir noktaya sabitlemek yerine, tüm yüzeye yayılan bir hareket alanı yaratıyor. Turuncuların ve parlak mavilerin karşıtlığı, kentin yoğun enerjisini vurgularken, yüzeydeki boya katmanları ışığı farklı açılardan yakalayan bir derinlik sağlıyor. Eserin karşısında durduğunuzda, fırça izlerinin bıraktığı ritim sizi bir an için bu kentsel atmosferin içine çekiyor. Renklerin kesişim noktalarındaki sert geçişler, hem figürlerin hem de mimari unsurların kendi içindeki özerkliğini koruyor. Resmin bütününe baktığınızda, bir yandan figürlerin bireysel duruşlarını bir yandan da arka plandaki kütlesel yapıların baskınlığını aynı anda deneyimliyorsunuz. Bu yüzeydeki her leke, zamansal bir katman gibi üst üste binerek tuvale yoğun bir hikaye kazandırıyor.
