Kontrbas çalan kız · 2013
MUSTAFA AYAZ“Kontrbas çalan kız”, MUSTAFA AYAZ imzalı, 2013 tarihli, 140x150 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ZAMANIN İZLERİ” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Kontrbas çalan kadın figürünün merkezde konumlandığı bu sahnede, müzik enstrümanının koyu ve tok kütlesi tüm kompozisyonun ağırlık noktasını oluşturuyor. Mustafa Ayaz, figürün çevresini saran boşluğu, sanki notalardan ve silüetlerden oluşan bir gürültüyle dolduruyor. Figürün hemen üzerinde beliren horoz figürü, resimdeki dingin müzikal atmosferi bozan, beklenmedik bir dışavurum olarak dikkat çekiyor. Tuvalin 140x150 cm boyutları, izleyiciyi figürle neredeyse birebir bir ölçekte karşı karşıya getiriyor; bu da kontrbasın telleri üzerinde gezinen elin hareketini daha yakından takip etmenizi sağlıyor. Arka planda görülen, sanki bir karalama defterinden fırlamış gibi duran hızlı çizgiler ve soyut formlar, müziğin sesini görsel bir ritme dönüştürüyor. Boya katmanları yer yer keskin ve belirgin fırça darbeleriyle, yer yer de yumuşak geçişlerle yüzeyde yerini alıyor. Sağ taraftaki koyu gri blok, sol taraftaki açık gri zeminle birleşerek figürün mekân içindeki yalnızlığını vurguluyor. Figürün duruşundaki kararlılık, enstrümanın hacmiyle bütünleşirken, etraftaki parçalı imgeler zamanın akışkanlığına dair ipuçları veriyor. Eserin yüzeyindeki her çizgi, figürün iç dünyasına sızan bir anıya ya da duyguya dönüşüyor.
Kontrbas çalan kız
Kontrbas çalan kadın figürünün merkezde konumlandığı bu sahnede, müzik enstrümanının koyu ve tok kütlesi tüm kompozisyonun ağırlık noktasını oluşturuyor. Mustafa Ayaz, figürün çevresini saran boşluğu, sanki notalardan ve silüetlerden oluşan bir gürültüyle dolduruyor. Figürün hemen üzerinde beliren horoz figürü, resimdeki dingin müzikal atmosferi bozan, beklenmedik bir dışavurum olarak dikkat çekiyor. Tuvalin 140x150 cm boyutları, izleyiciyi figürle neredeyse birebir bir ölçekte karşı karşıya getiriyor; bu da kontrbasın telleri üzerinde gezinen elin hareketini daha yakından takip etmenizi sağlıyor. Arka planda görülen, sanki bir karalama defterinden fırlamış gibi duran hızlı çizgiler ve soyut formlar, müziğin sesini görsel bir ritme dönüştürüyor. Boya katmanları yer yer keskin ve belirgin fırça darbeleriyle, yer yer de yumuşak geçişlerle yüzeyde yerini alıyor. Sağ taraftaki koyu gri blok, sol taraftaki açık gri zeminle birleşerek figürün mekân içindeki yalnızlığını vurguluyor. Figürün duruşundaki kararlılık, enstrümanın hacmiyle bütünleşirken, etraftaki parçalı imgeler zamanın akışkanlığına dair ipuçları veriyor. Eserin yüzeyindeki her çizgi, figürün iç dünyasına sızan bir anıya ya da duyguya dönüşüyor.
