İstanbul Ayasofya · 2018
DEVRİM ERBİL“İstanbul Ayasofya”, DEVRİM ERBİL imzalı, 2018 tarihli, 100x70 cm ölçülerinde bir serigrafi 1/25 çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “DEVRİM ERBİL & EROL EVGİN” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
DEVRİM ERBİL imzalı İstanbul, Ayasofya adlı bu serigrafi çalışması, şehrin tarihsel ağırlığını yoğun bir kırmızının üzerinde taşımaktadır. 100x70 boyutlarındaki eser, zemindeki canlı kırmızı ton ile üzerine titizlikle işlenmiş siyah çizgilerin kurduğu zıtlık üzerinden ilerler. Bakışlarınızı önce merkeze yerleşen Ayasofya yapısının devasa kubbesine odaklayın. Buradaki çizgiler, binanın mimari hacmini geometrik bir kesinlikle tanımlarken, etrafındaki daha küçük ölçekli yapı grupları bir labirent kurgusu oluşturur. Sanatçı, geleneksel perspektiften uzaklaşarak, şehrin farklı katmanlarını tek bir düzlemde buluşturur. Yüzeydeki mürekkebin bıraktığı iz, bir baskı tekniğinin getirdiği pürüzsüzlüğü korurken, çizginin ritmik tekrarı sayesinde izleyiciye hareketli bir kent dokusu sunar. Eserin üst kısmına doğru seyrelen çizgiler, gökyüzü ile mimari yapı arasındaki sınırı belirsizleştirerek kompozisyonu genişletir. Çizgilerin yoğunlaştığı alanlarda oluşan gölge etkileri, yapının fiziksel varlığını vurgulayan temel bir estetik tercih olarak karşımıza çıkar.
İstanbul Ayasofya
DEVRİM ERBİL imzalı İstanbul, Ayasofya adlı bu serigrafi çalışması, şehrin tarihsel ağırlığını yoğun bir kırmızının üzerinde taşımaktadır. 100x70 boyutlarındaki eser, zemindeki canlı kırmızı ton ile üzerine titizlikle işlenmiş siyah çizgilerin kurduğu zıtlık üzerinden ilerler. Bakışlarınızı önce merkeze yerleşen Ayasofya yapısının devasa kubbesine odaklayın. Buradaki çizgiler, binanın mimari hacmini geometrik bir kesinlikle tanımlarken, etrafındaki daha küçük ölçekli yapı grupları bir labirent kurgusu oluşturur. Sanatçı, geleneksel perspektiften uzaklaşarak, şehrin farklı katmanlarını tek bir düzlemde buluşturur. Yüzeydeki mürekkebin bıraktığı iz, bir baskı tekniğinin getirdiği pürüzsüzlüğü korurken, çizginin ritmik tekrarı sayesinde izleyiciye hareketli bir kent dokusu sunar. Eserin üst kısmına doğru seyrelen çizgiler, gökyüzü ile mimari yapı arasındaki sınırı belirsizleştirerek kompozisyonu genişletir. Çizgilerin yoğunlaştığı alanlarda oluşan gölge etkileri, yapının fiziksel varlığını vurgulayan temel bir estetik tercih olarak karşımıza çıkar.
