İstanbul'u izlemek · 2021
DEVRİM ERBİL“İstanbul'u izlemek”, DEVRİM ERBİL imzalı, 2021 tarihli, 70x100 cm ölçülerinde bir serigrafi 1/29 çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “DEVRİM ERBİL & EROL EVGİN” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Turuncu ve kırmızının canlı geçişleri, 70x100 cm boyutundaki bu baskıda kentin ısınan atmosferini tanımlıyor. Yüzeydeki mürekkep katmanları, kuş bakışı bir perspektifle kurgulanan şehir dokusunu bir ağ gibi sarıyor. Gözünüzü kompozisyonun alt kısmında yer alan cami yapısına çevirdiğinizde, sanatçının çizgisel ritmini daha net görebilirsiniz. Yapının mimari hatlarını belirleyen keskin ve tekrarlayan çizgiler, üst taraftaki yoğun dokularla tezat oluşturarak mekâna derinlik kazandırıyor. Uzaktan bakıldığında homojen bir leke gibi görünen alanlar, yaklaştığınızda minyatür tarzını anımsatan titiz bir işçiliğe dönüşüyor. Serigrafi tekniğinin sağladığı pürüzsüz yüzey, renklerin birbirine karışmadan kendi alanlarını korumasına izin veriyor. Gökyüzünü temsil eden yatay taramalar, kentin karmaşık yapısıyla birleşerek izleyiciyi yüksek bir noktadan şehre bakmaya zorluyor. Bu çizgisel kurgu, İstanbul'un sadece fiziksel yapısını değil, aynı zamanda kentin bitmek bilmeyen hareketliliğini de yüzeye taşıyor.
İstanbul'u izlemek
Turuncu ve kırmızının canlı geçişleri, 70x100 cm boyutundaki bu baskıda kentin ısınan atmosferini tanımlıyor. Yüzeydeki mürekkep katmanları, kuş bakışı bir perspektifle kurgulanan şehir dokusunu bir ağ gibi sarıyor. Gözünüzü kompozisyonun alt kısmında yer alan cami yapısına çevirdiğinizde, sanatçının çizgisel ritmini daha net görebilirsiniz. Yapının mimari hatlarını belirleyen keskin ve tekrarlayan çizgiler, üst taraftaki yoğun dokularla tezat oluşturarak mekâna derinlik kazandırıyor. Uzaktan bakıldığında homojen bir leke gibi görünen alanlar, yaklaştığınızda minyatür tarzını anımsatan titiz bir işçiliğe dönüşüyor. Serigrafi tekniğinin sağladığı pürüzsüz yüzey, renklerin birbirine karışmadan kendi alanlarını korumasına izin veriyor. Gökyüzünü temsil eden yatay taramalar, kentin karmaşık yapısıyla birleşerek izleyiciyi yüksek bir noktadan şehre bakmaya zorluyor. Bu çizgisel kurgu, İstanbul'un sadece fiziksel yapısını değil, aynı zamanda kentin bitmek bilmeyen hareketliliğini de yüzeye taşıyor.
