Untitled · 2022

Gözünüzü tablonun merkezindeki parlak sarı boşluğa odakladığınızda, çevredeki yoğun doku katmanlarının yarattığı gerilimi fark edebilirsiniz. 120x160 cm ölçeğindeki bu yüzey, ışığın ve gölgenin birbiriyle girdiği çetin bir mücadeleyi yansıtıyor. Tuvalin dört bir yanını saran ağaç gövdeleri ve bitki örtüsü, impasto denilen kalın boya sürme tekniğiyle oluşturulmuş kabarık bir katmana sahip. Bu pütürlü doku, ışığa karşı farklı yönlerde gölgeler oluşturarak esere gerçek bir derinlik kazandırıyor. Orta alanda tek başına duran küçük figür ile alt kısımdaki figür ve hayvan silüeti, çevrelerindeki bu karmaşık ve yoğun boya yığınına karşı oldukça kırılgan bir ölçekte konumlanıyor. Parlak sarı ve turuncu lekeler, sanki tuvalin üzerindeki boşluktan dışarıya sızan bir gün batımını ya da doğaüstü bir ışık kaynağını anımsatıyor. Koyu mavi ve kahverengi tonların hâkim olduğu kenar bölgelerden merkeze doğru ilerlediğinizde, yüzeyin giderek daha ferahladığını ve fırça darbelerinin yerini daha akışkan bir dokuya bıraktığını görebilirsiniz. Eserin karşısında durduğunuzda bu dokusal farklılıklar, size hem fiziksel bir yoğunluk hissi veriyor hem de figürlerin bu kaotik boşluk içindeki yalnızlığını vurguluyor. Yüzeydeki her bir boya katmanı, mekânı tanımlayan birer işaret levhası gibi işliyor.