Rüzgar gülü

Rüzgar gülü

Melih Şentürk'ün 'Rüzgar gülü' adlı eseri, geri dönüştürülmüş malzemelerden inşa edilmiş, dikey olarak yükselen, katmanlı bir asamblaj heykelidir. Eserin renk paleti, organik yeşiller ve toprak tonlarının paslı metaller ve soluk ahşaplarla birleşimiyle, çürümeyi ve yeniden büyümeyi çağrıştıran, yıpranmış bir estetik sunar; bu dokuya, tabelalardaki canlı kırmızı, sarı ve mavilerle beklenmedik bir enerji katılır. Yüzeylerdeki pürüzlü yosunlar, girift zincirler ve tel örgüler, eserin dokunsal zenginliğini artırarak, hem doğal hem de endüstriyel unsurların iç içe geçtiği karmaşık bir doku oluşturur. Form ve kompozisyon, karmaşık, dikey bir yığılma olarak belirir; kaotik bir biçimde üst üste binen minyatür yapılar, merdivenler ve platformlar, parçalanmış ama dirençli bir yaşam alanını temsil ederken, tepedeki rüzgar türbini bu plansız kentsel dokuya hem bir enerji kaynağı hem de umutvari bir odak noktası sunar. Bu eser, sergideki 'Mamur' ve 'İrem' gibi diğer parçalarla diyalog kurarak, insan yapımı çevrelerin kırılganlığı ve adaptasyon yeteneği üzerine daha geniş bir anlatıya katkıda bulunur.