ZEKİYE AKALIN

Sanat eseri üretme sürecinde akıl, yaratıcı fikir, hayal gücü, fazlasıyla emek ve ilgilerimizi, algılarımızı yönlendiren bilinçaltı vardır.

Resim sürecinde yaşadığımız coğrafyanın gerçekliğinden başlayarak öz gerçekliğimize doğru yol alırız. Öz gerçekliğimizin sınırlarını belirleyen, bizi kuşatan dış gerçekliğe karşı zihinsel ve bedensel eylemlerimizdir. Resim sürecinde rasyonalist/akılcılıktan, ön yargılarımızdan, kalıplaşmış ifadelerden kurtulup iç dünyamızı inşa ederiz. İlham ve sezgilerimizin ışığında kendimizi keşfetmek için olanaklar yaratırız. Bu sürecin her sanatçı için ayrı bir yolu vardır. İç dünyamızın derinliklerinde var olan duygusal birikimlerimiz dışa vurulur. Bu süreçte algıladığımız ve duyu organlarımızın işlediği her şey sembollere dönüşür. Sembolleştirme süreci içinde genellikle kişisel, geleneksel ve evrensel sembolleri kullanır.

Resim, içerisinde en fazla sembol barındıran sanat dalıdır. Eserlerinde sembolleri kullanan Zekiye Akalın’ın resimlerinin odağında kadın bulunmaktadır. Bu kadın figürü çoğu zaman eş, yoldaş ya da anne rolündedir ve hangi rolde olursa olsun hep derin bir düşünceyle karşımıza çıkmaktadır. Zarafet ve inceliğin yansıdığı kadın figürleri; ölçülü, mesafeli duruşu, iri sürmeli gözlerinde hüzünlü bakışları ile modern oryantalist estetiğin örneklerini sergilemektedir. Bu ana motifin tamamlayıcı figürleri olarak kuş, ağaç, çiçek, anahtar gibi sembolleri de sıklıkla kullanmaktadır. Genellikle bireysel bilinçaltının imgelerinin dışavurumu şeklinde tuvale yansıyan bu figürlerde geleneksel kültürün izlerine sıklıkla rastlamak mümkündür. Ancak bu semboller hiçbir zaman Platon’un dediği şekilde “doğada var olan gerçekliğin taklidi” olarak görünmemektedir. Her biri kendi düş atölyesinde, kuyumcu titizliğinde işlenmiş özel imgelere dönüşmektedir.

Bütün ögeler Berna Moran’ın “Gerçekçiliğin zaman, mekân, karakter kavramlarını, canlı-cansız ayrımını tanımayan ve bildik dünyamızın ötesinde alternatif bir dünyayı işin içine katan anlatıların tümüne verilen ad“ olarak tanımladığı fantastik bir anlatım içinde bulunmaktır. Bu anlatım aslında fantastik bir kurgudan oluşmaktadır. Doğacı derinliğin olduğu, aynı anda farklı mekânsal ve zamansal katmanlar üzerinde yer alan görsel imgeler arasındaki ilişkide, renk çözümlemelerinde görsel estetiğin ödünsüz kurallarını işlemektedir.

Sanatçı, çocukluğunu geçirdiği bölge halkının eski dilini yaşatmak amacıyla eserlerine Romeika Rumcası isimler koymaktadır.

Sanatçı, Galeri Soyut tarafından temsil edilmektedir ve çalışmalarını Ankara’daki atölyesinde sürdürmektedir.