ESRA YILDIRIM

Esra Yıldırım, yeni kişisel sergisi “Artık Bilmiyorum” ile 31 Ekim – 12 Kasım 2025 tarihleri arasında Galeri Soyut B Salonu’nda sanatseverlerle buluşuyor. Yıldırım, insan ile doğa arasındaki sınırların giderek silindiği, duygunun kelimeleri aştığı bir evrende izleyiciyi sessiz bir içsel dönüşüme davet ediyor. Serginin çıkış noktasını sanatçının şu ifadesi oluşturuyor: “Artık aşkın ne demek olduğunu bilmiyorum. Ya da bedenin nerede bitip toprağın nerede başladığını.”

“Artık Bilmiyorum”, Yıldırım’ın sanatında merkezî bir yer tutan beden, doğa, motif ve dönüşüm kavramlarını yeni bir duyusal derinlikle ele alıyor. Sanatçı, insan ve doğa arasındaki geçirgen bağı, figürlerle motiflerin iç içe geçtiği görsel bir dil üzerinden sorguluyor. Eserlerdeki figürler, yumuşak bir ışık ve zarif desenlerle doğanın dokusuna karışıyor; sanki birer goblen gibi doğanın elleriyle yeniden örülüyor. Bu süreçte Yıldırım, formun ötesine geçen bir anlatı kurarak izleyiciyi görmenin ötesinde hissetmeye, sezgiyle anlamaya davet ediyor.

Yıldırım’ın çalışmaları, sadece estetik bir deneyim değil, aynı zamanda varoluşsal bir sorgulama alanı yaratıyor. “Artık Bilmiyorum”, aşkın, benliğin ve doğayla kurulan ilişkinin biçim değiştirdiği bir eşikte konumlanıyor. Sanatçı, kelimelerin ötesine taşan duyguların izini sürerken, insanın doğa karşısındaki kırılganlığını ve birliğini aynı anda görünür kılıyor. Bu yönüyle sergi, bilmenin yerini sezginin, açıklamanın yerini sessizliğin aldığı bir farkındalık hâline dönüşüyor.

1984 Bursa doğumlu Esra Yıldırım, lisans eğitimini Uludağ Üniversitesi’nde birincilikle tamamladıktan sonra, Karadeniz Teknik Üniversitesi’nde yüksek lisans, Marmara Üniversitesi’nde ise doktora derecesini almıştır. Hâlen Bartın Üniversitesi’nde Doçent olarak görev yapan sanatçı; IMOGA ve Kıbrıs Modern Sanat Müzesi koleksiyonlarında yer almakta, Vakıfbank ve ETİ gibi kurumların koleksiyonlarında eserleri bulunmaktadır. Daha önce The Empath’s Survival Guide (2024), Only Love (2022) ve Origin (2021) gibi sergilere imza atan Yıldırım, “Artık Bilmiyorum” ile sanatında yeni bir evreye işaret ediyor — bilmenin ötesinde, hâlâ hissedebilmenin alanına.

ARTIK BİLMİYORUM

Artık aşkın ne demek olduğunu bilmiyorum.
Ya da bedenin nerede bitip toprağın nerede başladığını.
Eskiden her şeye bir ad verirdim — şimdi sadece dinliyorum.
Aşk bizi sessizce dönüştürür; biçimi bozar, sonra yeniden kurar.
Aşk bizi neyleştirir?
Belki de dili bilmeden önceki hâlimize döndürür —
tenle düşünen, sessizliğiyle konuşan hâlimize.
Kelimelerin dışına taşan duyguların izleri:
bir bakış, bir tüy, bir nefes, bir dokunuş...
hepsi anlamadan önceki zamanı hatırlıyor.
Belki sanat, hâlâ bilmemenin mümkün olduğu son yerdir.
Belki şefkatin gerçek biçimi oradadır.
Artık bilmiyorum —
ve belki de bu, söylediğim en dürüst cümledir.