RENGİN SOLMAZ SÖNMEZ

RENGİN SOLMAZ SÖNMEZ (1965), eserleri Galeri Soyut arşivinde yer alan sanatçılardandır. Galeri Soyut sitesinde sanatçının 35 eseri ve 1 sergisi kayıtlı (eserlerin tarih aralığı 2026–2026). Sitedeki eserlerinde en çok görülen teknikler: Seramik Heykel-Plaka Tekniği- Serbest elle şekillendirme. Eserleri hakkında bilgi ve fiyat için galeriye danışabilirsiniz.

Rengin Solmaz Sönmez, 1965 yılında İstanbul’da dünyaya gelmiştir. Sanat eğitimine 1989 yılında Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Heykel Ana Bilim Dalında lisans derecesini alarak başlayan Sönmez, akademik gelişimini 1991 yılında İstanbul Teknik Üniversitesi Görsel ve Çevresel Sanatlar Anabilim Dalında tamamladığı yüksek lisans eğitimiyle sürdürmüştür. 1993 yılından itibaren Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümünde öğretim görevlisi olarak heykel dersleri vermekte ve akademisyenlik görevini başarıyla yürütmektedir. Sanatçının üretim süreci, heykeli klasik ve erişilmez bir form olmaktan çıkarıp insan yaşamının ritmiyle bütünleşen, devinen bir "yaşam oyunu" alanı olarak ele alır. Çalışmalarında katı ve sınırlayıcı kalıpların ötesine geçmeyi hedefleyen Sönmez; formlarını geleneksel heykeltıraşlık anlayışının ötesinde, doğayla, çocuk saflığıyla ve evrensel özle bağ kuran hibrit birer iletişim aracı olarak tanımlamaktadır. Sanatsal pratiklerini yalnızca heykel alanıyla sınırlamayıp seramik ve resim disiplinleri üzerine de geniş bir yelpazede sürdürmektedir. Kariyeri boyunca yurt içinde ve yurt dışında birçok kişisel sergiye imza atan ve jürili sergilerde eserleri sergilemeye değer görülen sanatçı, Belçika (Brüksel, Genk) gibi uluslararası platformlarda kişisel resim ve fotoğraf sergileri düzenlemiştir. Türkiye'deki kişisel sergi serüvenini Bursa ve Ankara merkezli olarak sürdürmüş; son olarak 2026 yılında Galeri Soyut'ta açtığı "Başka Mavi" başlıklı heykel sergisiyle izleyicileriyle buluşmuştur. Sönmez, kamusal alandaki anıt ve rölyef çalışmalarıyla da öne çıkan bir sanatçıdır. 2010 yılında Bursa Nilüfer Gençlik Parkı’nda "Bursa Nutku Sonsuzluk Anıtı"nı ve 2019 yılında "Atatürk ve Çocuk" anıt heykelini hayata geçirmiştir. Ayrıca çeşitli eğitim kurumlarında ve üniversitelerde Atatürk rölyefleri ile Cumhuriyet'in 100. yılına özel "Anı Duvarı" gibi kalıcı projeler gerçekleştirerek kentsel bellek ve kamusal sanat alanına katkıda bulunmuştur. İtalya, İngiltere, Romanya, Üsküp, Rusya, Japonya ve Yunanistan gibi pek çok farklı ülkede bienal, mail art, ağaç baskı, seramik ve karma sergilere katılan Sönmez, uluslararası ölçekte aktif bir sanat profili çizmektedir. Ulusal düzeyde ise Devlet Resim ve Heykel Sergisi, TRT sergileri, seramik bienalleri ve çağdaş sanat fuarlarında yer alarak, çok disiplinli sanat pratiklerini dinamik biçimde sürdürmeye devam etmektedir.

Sanat Anlayışı

İnsan, dünyaya sığamamak sancısıyla başlar yürümeye. Bu koca evrende hissettiğimiz derin yalnızlık, aslında kendimizi bulamamak dehşetinden değil; henüz keşfedilmeyen özümüzün büyüklüğündendir. Sınırları çizilmiş bu yeryüzü bize dar gelirken, yönümüzü dünya üstü bir sonsuzluğa çevirmeli ve kozmosla bir olmak için ruhumuzu özgür bırakmalıyız. İşte tam bu sıkışmışlıkta, bizi gerçeğe uyandıran iki rehber belirir: Çocuklar ve doğanın sessiz kalpleri olan dostlarımız. Onlar, evrensel saflığın yaşayan felsefesidir; kendini bulmak ise dışarıda bir yerleri fethetmek değil, içindeki o çocukla, doğayla ve tüm evrenle bağ kurmaktır. Her şeyi kurtaracak tek şey sevgidir; sevgiyle köklenip evrenle bir olarak sınırların ötesindeki o "Başka Mavi"de buluşmak gerekir. Heykel, geçmişte olduğu gibi insandan uzağa ve yükseğe konulan, ulaşılamaz büyük duygular ile idealleri barındıran dokunulamaz bir biçim değildir. İnsanoğlunun yaşamı gibi hızlı yuvarlanışların, hızla yükselen çığlıkların, sessiz duruşların ve bir kenara bırakılan tozlanmış duyguların içinde gezinip onların içine sızmak ya da onları giymektir. Tıpkı Şamanizm’deki gibi don ve biçim değiştirmektir. Giydiğin varlığın duygularıyla can alan, o canı taşıyarak yaşama katılan devinen biçimler çokluğudur. Dolayısıyla figür; kendi küçük evrenine, dağlara, ağaca, taşa ve tuza sığmayan, yer değiştiren hibrit bir varlıkta biçimlenir. İçinden geçtiğin, sarıldığın, yan yana düştüğün, koştuğun, her an kalkacakmış gibi oturduğun ve dahi uçtuğun bir varlıkla yaşamak gibidir üretmek. Belki de bu nedenle çalışmalara "heykel" demek doğru bir tanımlama değildir. Onlar, duygusal şekil değiştirilen yaşam oyununda kuralları bozma biçimidir. Tekrar, yeniden ve yeniden doğulan yaşam denilen ölüm oyununda diğer oyunculara dokunan biçimlerdir; birer oyun arkadaşıdır. O nedenle bu biçimler sadece heykel, üreten kişi de yalnızca bir heykeltıraş değildir. Zaman zaman izleyici ve birlikte oynanan oyuncu ile kelimelerden daha yakın, daha gerçek, daha inanılır ve kesinlikle özgür bulunan semboller kullanılarak iletişim kurulur. Bazen içinden geçilen ve kaybolunan sürpriz bir daire formu, bazen insandan önce adım atan ve yol gösteren ince uzun bir dal, bir değnek veya asa karşılar izleyiciyi. Bazen kum, bazen taş, bazen toprak, bazen de gökyüzü biçiminde belirir. Tüm bu formlar, evrensel saflığa ve özgürlüğe açılan kapılardır.