Köprü · 2024
AYHAN ÇETİN“Köprü”, AYHAN ÇETİN imzalı, 2024 tarihli, 120x150 cm ölçülerinde bir tuval üzeri akrilik boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ART CONTACT İSTANBUL 2024” sergisinde yer aldı. Bu eserin fiyatı sitede yayımlanmıyor; fiyat bilgisi için galeriye danışabilirsiniz.
Akrilik boyanın tuval yüzeyinde bıraktığı akışkan izler, kentsel bir yapının iskeletini oluştururken görüntüye devinimi de dahil ediyor. 120x150 cm ölçülerindeki bu çalışmada, sol tarafta biriken vapur formları ile sağdaki kalabalık peron alanı arasında kurulan gerilim, kompozisyonun ana eksenini belirliyor. Beyaz boyanın üst üste binerek oluşturduğu keskin çizgiler, perspektifi derinleştirerek izleyiciyi bir gözlem noktasından diğerine taşımaya zorluyor. Özellikle iskele hattı boyunca uzanan net beyaz konturlar, yapının teknik detaylarını belirginleştirirken, arka plandaki silikleşen cami silüetleri ve kentsel doku, atmosferin zamansız bir boşlukta asılı kalmasını sağlıyor. Boyanın yer yer damlayarak aşağıya doğru süzüldüğü yüzey, inşa edilmiş bir çevrenin sertliğini yumuşatıyor. İzleyici eserin karşısında durduğunda, merkezdeki köprü yapısının fiziksel ağırlığı ile figürlerin belirsizleşen hareketliliği arasındaki dengeyi fark edecektir. Eserde kullanılan koyu kahverengi ve toprak tonları, mekanın endüstriyel kimliğini vurgularken, yüzeye kazınmış gibi duran ince beyaz çizgiler, kentin hızını ve akışını temsil eden bir ağ örmektedir.
Köprü
Akrilik boyanın tuval yüzeyinde bıraktığı akışkan izler, kentsel bir yapının iskeletini oluştururken görüntüye devinimi de dahil ediyor. 120x150 cm ölçülerindeki bu çalışmada, sol tarafta biriken vapur formları ile sağdaki kalabalık peron alanı arasında kurulan gerilim, kompozisyonun ana eksenini belirliyor. Beyaz boyanın üst üste binerek oluşturduğu keskin çizgiler, perspektifi derinleştirerek izleyiciyi bir gözlem noktasından diğerine taşımaya zorluyor. Özellikle iskele hattı boyunca uzanan net beyaz konturlar, yapının teknik detaylarını belirginleştirirken, arka plandaki silikleşen cami silüetleri ve kentsel doku, atmosferin zamansız bir boşlukta asılı kalmasını sağlıyor. Boyanın yer yer damlayarak aşağıya doğru süzüldüğü yüzey, inşa edilmiş bir çevrenin sertliğini yumuşatıyor. İzleyici eserin karşısında durduğunda, merkezdeki köprü yapısının fiziksel ağırlığı ile figürlerin belirsizleşen hareketliliği arasındaki dengeyi fark edecektir. Eserde kullanılan koyu kahverengi ve toprak tonları, mekanın endüstriyel kimliğini vurgularken, yüzeye kazınmış gibi duran ince beyaz çizgiler, kentin hızını ve akışını temsil eden bir ağ örmektedir.
