Hamallar · 2021
BARAN KAMİLOĞLU“Hamallar”, BARAN KAMİLOĞLU imzalı, 2021 tarihli, 140x70 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “UZAKLAŞ-MA” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Tuval yüzeyindeki fırça darbeleri, ağır yüklerin altında şekillenen bir kütle duygusu yaratıyor. Baran Kamiloğlu, 140x70 cm boyutlarındaki bu eserde, sırtlarında taşıdıkları küfelerle birbirine kenetlenmiş insan figürlerini dikey bir piramit yapısı içine yerleştiriyor. Gri arka planın soğukluğu, figürlerin üzerindeki canlı turuncu lekelerle kesiliyor. Bu renk seçimi, yükün getirdiği ağırlığı görsel bir dengeyle dağıtıyor. İzleyici, tablonun karşısına geçtiğinde figürlerin üst üste binen yapısı sayesinde bir yükselme ve yoğunlaşma hissiyle karşılaşıyor. Uzaklaşmanın ve kopuşun konuşulduğu bir düzlemde, bu figürlerin fiziksel yakınlığı ironik bir tezat oluşturuyor. Boya katmanları, özellikle küfelerin hacmini belirginleştiren sert dokunuşlarla eserin yüzeyini hareketlendiriyor. Fırça izleri, sadece yükü değil, aynı zamanda bu yükü taşımanın yarattığı toplumsal dokuyu da belgeliyor. Eserin ölçeği, figürlerin yoğunluğunu izleyicinin görüş hizasında bir odak noktasına dönüştürüyor ve bakışı sürekli yukarı taşıyor. Malzemenin yüzeyde bıraktığı bu izler, bir arada durmanın zorunluluğunu ve bu zorunluluğun yarattığı ağırlığı doğrudan yansıtıyor. Dikkatle baktığınızda figürlerin birbirinden kopuk gibi duran ancak birbirine yaslanan formlarını fark edebilirsiniz.
Hamallar
Tuval yüzeyindeki fırça darbeleri, ağır yüklerin altında şekillenen bir kütle duygusu yaratıyor. Baran Kamiloğlu, 140x70 cm boyutlarındaki bu eserde, sırtlarında taşıdıkları küfelerle birbirine kenetlenmiş insan figürlerini dikey bir piramit yapısı içine yerleştiriyor. Gri arka planın soğukluğu, figürlerin üzerindeki canlı turuncu lekelerle kesiliyor. Bu renk seçimi, yükün getirdiği ağırlığı görsel bir dengeyle dağıtıyor. İzleyici, tablonun karşısına geçtiğinde figürlerin üst üste binen yapısı sayesinde bir yükselme ve yoğunlaşma hissiyle karşılaşıyor. Uzaklaşmanın ve kopuşun konuşulduğu bir düzlemde, bu figürlerin fiziksel yakınlığı ironik bir tezat oluşturuyor. Boya katmanları, özellikle küfelerin hacmini belirginleştiren sert dokunuşlarla eserin yüzeyini hareketlendiriyor. Fırça izleri, sadece yükü değil, aynı zamanda bu yükü taşımanın yarattığı toplumsal dokuyu da belgeliyor. Eserin ölçeği, figürlerin yoğunluğunu izleyicinin görüş hizasında bir odak noktasına dönüştürüyor ve bakışı sürekli yukarı taşıyor. Malzemenin yüzeyde bıraktığı bu izler, bir arada durmanın zorunluluğunu ve bu zorunluluğun yarattığı ağırlığı doğrudan yansıtıyor. Dikkatle baktığınızda figürlerin birbirinden kopuk gibi duran ancak birbirine yaslanan formlarını fark edebilirsiniz.
