Hamallar · 2021
BARAN KAMİLOĞLU“Hamallar”, BARAN KAMİLOĞLU imzalı, 2021 tarihli, 170x220 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “YENİ ETKİ” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Eser, ağırlığın ve hareketin fizikselleştiği, izleyicinin üzerine doğru genişleyen bir yük kütlesiyle karşılar bizi. 170x220 cm boyutlarındaki bu tuval, figürlerin sırtlandığı devasa birikimi merkezine alarak denge ve dengesizlik arasındaki gerilimi görünür kılar. Sağ tarafta yığılan ahşap kasa ve karmaşık nesneler bütünü, yoğun bir fırça kullanımıyla dokusal bir derinlik kazanır. Boya katmanları burada sadece bir yüzey değil, yükün kendisi kadar ağır ve katı bir yapıya dönüşür. Figürlerin üzerindeki yükün sağa doğru eğilmesi, kompozisyonun statik duruşunu bozarak, eseri izleyicinin olduğu alana doğru uzanan bir akış haline getirir. Renk paleti, gri zemin üzerinde parlayan turuncu, sarı ve mavi lekelerle zenginleşir; bu renkler yükün içindeki farklı nesneleri ayrıştırırken aynı zamanda hareketin hızını vurgular. İzleyici, eserin karşısında dururken, figürlerin bedenlerine yansıyan fiziksel zorlanmayı ve mekânın boşluğunda yarattıkları ağırlığı doğrudan hissedebilir. Boyanın kalın sürüldüğü alanlar, nesnelerin somut varlığını pekiştirirken, arka plandaki gri boşluklar bu karmaşayı çevreleyerek odak noktasını figürlerin üzerine hapseder. Kompozisyonun geneline yayılan fırça izleri, sadece bir durumu resmetmekle kalmaz, sürece dair izleri de yüzeyde bırakarak çalışmaya dinamik bir soluk kazandırır.
Hamallar
Eser, ağırlığın ve hareketin fizikselleştiği, izleyicinin üzerine doğru genişleyen bir yük kütlesiyle karşılar bizi. 170x220 cm boyutlarındaki bu tuval, figürlerin sırtlandığı devasa birikimi merkezine alarak denge ve dengesizlik arasındaki gerilimi görünür kılar. Sağ tarafta yığılan ahşap kasa ve karmaşık nesneler bütünü, yoğun bir fırça kullanımıyla dokusal bir derinlik kazanır. Boya katmanları burada sadece bir yüzey değil, yükün kendisi kadar ağır ve katı bir yapıya dönüşür. Figürlerin üzerindeki yükün sağa doğru eğilmesi, kompozisyonun statik duruşunu bozarak, eseri izleyicinin olduğu alana doğru uzanan bir akış haline getirir. Renk paleti, gri zemin üzerinde parlayan turuncu, sarı ve mavi lekelerle zenginleşir; bu renkler yükün içindeki farklı nesneleri ayrıştırırken aynı zamanda hareketin hızını vurgular. İzleyici, eserin karşısında dururken, figürlerin bedenlerine yansıyan fiziksel zorlanmayı ve mekânın boşluğunda yarattıkları ağırlığı doğrudan hissedebilir. Boyanın kalın sürüldüğü alanlar, nesnelerin somut varlığını pekiştirirken, arka plandaki gri boşluklar bu karmaşayı çevreleyerek odak noktasını figürlerin üzerine hapseder. Kompozisyonun geneline yayılan fırça izleri, sadece bir durumu resmetmekle kalmaz, sürece dair izleri de yüzeyde bırakarak çalışmaya dinamik bir soluk kazandırır.
