İstanbul Çiçekçi Kadınlar · 2024
DERYA YILDIZ“İstanbul Çiçekçi Kadınlar”, DERYA YILDIZ imzalı, 2024 tarihli, 120x100 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “DERYA YILDIZ” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
İstanbul sokaklarının hareketli atmosferi, 120x100 cm ölçülerindeki bu tuval üzerinde katmanlı bir kurguyla hayat buluyor. İlk bakışta dikkati çeken, ön planda adımlarını atan figürlerin kıyafetlerindeki desen yoğunluğu, arka planda yer alan şehrin silüetiyle bir kontrast oluşturuyor. Tuvalin yüzeyinde yer yer belirginleşen sert fırça darbeleri, figürlerin formlarını çevreleyen lekelerle birleşerek hem bir derinlik hissi veriyor hem de dokunsal bir nitelik kazanıyor. Renk paleti, çiçeklerin canlı tonlarını zeminle bütünleştirerek izleyiciyi adeta kalabalık bir meydanın merkezine davet ediyor. Köpek figürlerinin ve kuşların kompozisyona dahil edilmesi, durağan bir şehir görüntüsünün ötesine geçerek yaşamın doğal akışına vurgu yapıyor. Tuvalin alt kısımlarından yukarıya doğru azalan bir detay yoğunluğu, bakışı gökyüzüne ve kule imgesine doğru yumuşak bir geçişle yönlendiriyor. Ölçek, izleyiciye bir gözlemci mesafesi tanırken aynı zamanda figürlerin kıyafetindeki detaylara yakından bakma isteği uyandırıyor. Yüzeydeki boya katmanları, ışığın farklı açılardan vurmasıyla değişen bir devinime sahip. Bu yerleşim, bireysel hafızanın kolektif bir şehir anlatısıyla nasıl kesiştiğini, kadının kent yaşamındaki konumunu estetik bir düzlemde sorguluyor.
İstanbul Çiçekçi Kadınlar
İstanbul sokaklarının hareketli atmosferi, 120x100 cm ölçülerindeki bu tuval üzerinde katmanlı bir kurguyla hayat buluyor. İlk bakışta dikkati çeken, ön planda adımlarını atan figürlerin kıyafetlerindeki desen yoğunluğu, arka planda yer alan şehrin silüetiyle bir kontrast oluşturuyor. Tuvalin yüzeyinde yer yer belirginleşen sert fırça darbeleri, figürlerin formlarını çevreleyen lekelerle birleşerek hem bir derinlik hissi veriyor hem de dokunsal bir nitelik kazanıyor. Renk paleti, çiçeklerin canlı tonlarını zeminle bütünleştirerek izleyiciyi adeta kalabalık bir meydanın merkezine davet ediyor. Köpek figürlerinin ve kuşların kompozisyona dahil edilmesi, durağan bir şehir görüntüsünün ötesine geçerek yaşamın doğal akışına vurgu yapıyor. Tuvalin alt kısımlarından yukarıya doğru azalan bir detay yoğunluğu, bakışı gökyüzüne ve kule imgesine doğru yumuşak bir geçişle yönlendiriyor. Ölçek, izleyiciye bir gözlemci mesafesi tanırken aynı zamanda figürlerin kıyafetindeki detaylara yakından bakma isteği uyandırıyor. Yüzeydeki boya katmanları, ışığın farklı açılardan vurmasıyla değişen bir devinime sahip. Bu yerleşim, bireysel hafızanın kolektif bir şehir anlatısıyla nasıl kesiştiğini, kadının kent yaşamındaki konumunu estetik bir düzlemde sorguluyor.
