Yeşile Gebe Mavi · 2022
AHMET YEŞİL“Yeşile Gebe Mavi”, AHMET YEŞİL imzalı, 2022 tarihli, 80x100 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ARTANKARA 2022” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Tuval yüzeyindeki yoğun ve tekrarlı fırça darbeleri, resmin tamamına yayılan bir doku ağı oluşturuyor. 100x80 ölçülerindeki bu çalışmada, lacivert ve gece mavisi tonlarındaki kısa çizgiler, birbirini takip eden düzenli bir ritimle yüzeyi örüyor. Gözünüzü tuvalin merkezine doğru çevirdiğinizde, bu düzenli akışın kesintiye uğradığını göreceksiniz. Burada, turkuaz ve açık mavinin ağırlıkta olduğu, dairesel bir boşluk etkisi yaratan bir bölge beliriyor. Boya katmanları, bu odak noktasında renk geçişlerini yumuşatarak sanki yüzeyin altından bir ışık sızıyormuş hissi uyandırıyor. Sanatçı, fırça izlerini bir yüzey dokusu oluşturmak için kullanırken, dokunun yönünü değiştirerek boyanın kalınlığını ve yarattığı hacmi vurguluyor. Kenarlara doğru koyulaşan tonlar, merkezdeki bu aydınlık kütlenin daha da derinleşmesine yardımcı oluyor. Fırça darbelerinin yarattığı bu sistemli yapı, izleyiciye durgun bir deniz veya uçsuz bir gökyüzü yüzeyini anımsatırken, merkezdeki o farklılaşan alan ise izleyicinin bakışını kendi içine hapseden bir çekim noktası işlevi görüyor.
Yeşile Gebe Mavi
Tuval yüzeyindeki yoğun ve tekrarlı fırça darbeleri, resmin tamamına yayılan bir doku ağı oluşturuyor. 100x80 ölçülerindeki bu çalışmada, lacivert ve gece mavisi tonlarındaki kısa çizgiler, birbirini takip eden düzenli bir ritimle yüzeyi örüyor. Gözünüzü tuvalin merkezine doğru çevirdiğinizde, bu düzenli akışın kesintiye uğradığını göreceksiniz. Burada, turkuaz ve açık mavinin ağırlıkta olduğu, dairesel bir boşluk etkisi yaratan bir bölge beliriyor. Boya katmanları, bu odak noktasında renk geçişlerini yumuşatarak sanki yüzeyin altından bir ışık sızıyormuş hissi uyandırıyor. Sanatçı, fırça izlerini bir yüzey dokusu oluşturmak için kullanırken, dokunun yönünü değiştirerek boyanın kalınlığını ve yarattığı hacmi vurguluyor. Kenarlara doğru koyulaşan tonlar, merkezdeki bu aydınlık kütlenin daha da derinleşmesine yardımcı oluyor. Fırça darbelerinin yarattığı bu sistemli yapı, izleyiciye durgun bir deniz veya uçsuz bir gökyüzü yüzeyini anımsatırken, merkezdeki o farklılaşan alan ise izleyicinin bakışını kendi içine hapseden bir çekim noktası işlevi görüyor.
