Akşamın kıyısında · 2026
MELTEM TEKİN“Akşamın kıyısında”, MELTEM TEKİN imzalı, 2026 tarihli, 70 cm çap ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ARTNOUVA” sergisinde yer aldı. Eserin güncel fiyatı bu sayfada belirtilmiştir; satın alma ve rezervasyon Galeri Soyut üzerinden yapılır.
Koyu bir silüet, 70 cm çapındaki bu dairesel tuvalin tam merkezine yerleşiyor. Figür, gölün durgun sularına ve karşı kıyıdaki belli belirsiz şehir silüetine bakıyor; gökyüzünün mora çalan lacivert tonları, akşamın kıyısında duran bu sessiz anı çevreliyor. Yakından bakınca, alt orta bölgedeki figürün üzerinde katmanlı yağlı boya izlerini seçiyoruz; fırça, giysinin hatlarını belirsizleştirerek bedeni zemindeki kahverengi bitki örtüsüne karıştırıyor. Sol üst köşede, dikey beyaz fırça darbeleri atmosferdeki nemli havayı kurgularken, sağ tarafta uzanan kıyı hattında sarı parıltılar suyun yüzeyinde titreyen yansımalar oluşturuyor. Bütüne döndüğümüzde, bu ışık noktalarının gölün karanlık boşluğunu dengelediğini fark ediyoruz. Figürün sırtı ile manzara arasında kurulan bu geniş mesafe, yüzeydeki boya dokularının yoğunluğu sayesinde somut bir yalnızlık hissiyle buluşuyor. Dairesel formun kenarlarına doğru renklerin koyulaşması, bakışımızı sürekli merkeze geri taşıyor.
Akşamın kıyısında
Koyu bir silüet, 70 cm çapındaki bu dairesel tuvalin tam merkezine yerleşiyor. Figür, gölün durgun sularına ve karşı kıyıdaki belli belirsiz şehir silüetine bakıyor; gökyüzünün mora çalan lacivert tonları, akşamın kıyısında duran bu sessiz anı çevreliyor. Yakından bakınca, alt orta bölgedeki figürün üzerinde katmanlı yağlı boya izlerini seçiyoruz; fırça, giysinin hatlarını belirsizleştirerek bedeni zemindeki kahverengi bitki örtüsüne karıştırıyor. Sol üst köşede, dikey beyaz fırça darbeleri atmosferdeki nemli havayı kurgularken, sağ tarafta uzanan kıyı hattında sarı parıltılar suyun yüzeyinde titreyen yansımalar oluşturuyor. Bütüne döndüğümüzde, bu ışık noktalarının gölün karanlık boşluğunu dengelediğini fark ediyoruz. Figürün sırtı ile manzara arasında kurulan bu geniş mesafe, yüzeydeki boya dokularının yoğunluğu sayesinde somut bir yalnızlık hissiyle buluşuyor. Dairesel formun kenarlarına doğru renklerin koyulaşması, bakışımızı sürekli merkeze geri taşıyor.
