İsimsiz · 2026
NURETTİN AKKAYABu isimsiz eser, NURETTİN AKKAYA imzalı, 2026 tarihli, 180x80 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ARTNOUVA” sergisinde yer aldı. Eserin güncel fiyatı bu sayfada belirtilmiştir; satın alma ve rezervasyon Galeri Soyut üzerinden yapılır.
Üç figürün iç içe geçen gövdeleri, dikey bir düzlemde dans eden ritmik bir kompozisyon oluşturuyor. Sarı, mavi ve toprak tonlarının baskın olduğu 180x80 cm ölçülerindeki bu çalışma, tuvalin dikey sınırlarını bir sahne gibi kullanıyor. Yaklaştığımızda figürlerin etrafını saran metin katmanlarını ve yüzeyde biriken yazı dokusunu fark ediyoruz. Sol taraftaki boşlukta, fırça darbelerinin altında yer alan yazılar, görsel kompozisyona gergin bir derinlik katıyor. Orta kısma ve yüzeyin merkezine baktığımızda, fırça darbelerinin sertleştiğini ve renklerin birbirine karıştığı yoğun lekeleri görüyoruz. Alt bölüme doğru indikçe, figürlerin alt kısımlarını tanımlayan keskin ve hızlı kontur çizgileri, formun çözülmesine izin veriyor. Geri çekildiğimizde, figürlerin modern dünyanın yabancılaşmasıyla deforme olmuş formları, renkli lekelerin içinden belirginleşerek bir bütün oluşturuyor. Tuvalin genişliği, izleyicinin esere olan mesafesini belirleyen bir gerilim hattı işlevi görüyor ve kompozisyon, durgun bir anı dinamik bir anlatıma dönüştürüyor.
İsimsiz
Üç figürün iç içe geçen gövdeleri, dikey bir düzlemde dans eden ritmik bir kompozisyon oluşturuyor. Sarı, mavi ve toprak tonlarının baskın olduğu 180x80 cm ölçülerindeki bu çalışma, tuvalin dikey sınırlarını bir sahne gibi kullanıyor. Yaklaştığımızda figürlerin etrafını saran metin katmanlarını ve yüzeyde biriken yazı dokusunu fark ediyoruz. Sol taraftaki boşlukta, fırça darbelerinin altında yer alan yazılar, görsel kompozisyona gergin bir derinlik katıyor. Orta kısma ve yüzeyin merkezine baktığımızda, fırça darbelerinin sertleştiğini ve renklerin birbirine karıştığı yoğun lekeleri görüyoruz. Alt bölüme doğru indikçe, figürlerin alt kısımlarını tanımlayan keskin ve hızlı kontur çizgileri, formun çözülmesine izin veriyor. Geri çekildiğimizde, figürlerin modern dünyanın yabancılaşmasıyla deforme olmuş formları, renkli lekelerin içinden belirginleşerek bir bütün oluşturuyor. Tuvalin genişliği, izleyicinin esere olan mesafesini belirleyen bir gerilim hattı işlevi görüyor ve kompozisyon, durgun bir anı dinamik bir anlatıma dönüştürüyor.
