İsimsiz · 2026
NURETTİN AKKAYABu isimsiz eser, NURETTİN AKKAYA imzalı, 2026 tarihli, 130x65 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ARTNOUVA” sergisinde yer aldı. Eserin güncel fiyatı bu sayfada belirtilmiştir; satın alma ve rezervasyon Galeri Soyut üzerinden yapılır.
Kırmızı ve beyazın keskin zıtlığı, 130x65 cm boyutundaki bu yüzeyde figüratif bir kurguyu taşır. Arka planda uzanan parlak kırmızı alan, ön planda çellosuyla bütünleşmiş figürü dramatik bir şekilde öne çıkarır. Formlar, hareketli fırça darbeleriyle çözülürken müzikal bir ritim hissi uyandırır. Yakından bakınca, tuvalin her iki yanına dikey olarak yerleştirilmiş el yazısı dokularını görebilirsiniz. Bu yazı katmanları, figürün çevresindeki boya lekeleriyle karışarak yüzeye derinlik kazandırır. Alt orta bölümde çellonun gövdesine yoğunlaşan kahverengi tonlar, yüzeydeki dokusal zenginliği artırır ve figürün beden hatlarını silikleştirir. Geri çekildiğimizde, yoğun kırmızı zemin ile figürün dinamik duruşu arasında kurulan dengenin eseri domine ettiğini fark ederiz. Renk blokları arasındaki bu sert geçişler, figürü boşlukta asılı bırakarak onu izleyiciyle doğrudan bir ilişki içine sokar. Eser, görsel bir anlatıdan ziyade bir anlık ritüeli yansıtır ve bu süreç, tuvalin sınırları içinde kendi enerjisini korur.
İsimsiz
Kırmızı ve beyazın keskin zıtlığı, 130x65 cm boyutundaki bu yüzeyde figüratif bir kurguyu taşır. Arka planda uzanan parlak kırmızı alan, ön planda çellosuyla bütünleşmiş figürü dramatik bir şekilde öne çıkarır. Formlar, hareketli fırça darbeleriyle çözülürken müzikal bir ritim hissi uyandırır. Yakından bakınca, tuvalin her iki yanına dikey olarak yerleştirilmiş el yazısı dokularını görebilirsiniz. Bu yazı katmanları, figürün çevresindeki boya lekeleriyle karışarak yüzeye derinlik kazandırır. Alt orta bölümde çellonun gövdesine yoğunlaşan kahverengi tonlar, yüzeydeki dokusal zenginliği artırır ve figürün beden hatlarını silikleştirir. Geri çekildiğimizde, yoğun kırmızı zemin ile figürün dinamik duruşu arasında kurulan dengenin eseri domine ettiğini fark ederiz. Renk blokları arasındaki bu sert geçişler, figürü boşlukta asılı bırakarak onu izleyiciyle doğrudan bir ilişki içine sokar. Eser, görsel bir anlatıdan ziyade bir anlık ritüeli yansıtır ve bu süreç, tuvalin sınırları içinde kendi enerjisini korur.
