İsimsiz · 2019
EROL PELİOĞLUBu isimsiz eser, EROL PELİOĞLU imzalı, 2019 tarihli, 60x60 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ARTNOUVA” sergisinde yer aldı. Eserin güncel fiyatı bu sayfada belirtilmiştir; satın alma ve rezervasyon Galeri Soyut üzerinden yapılır.
Erol Pelioğlu, zıt kutupları tek bir düzlemde buluşturan bu 60x60 cm çalışmasında, dingin bir yeşil zemin üzerinde yoğun bir karşılaşma kurguluyor. Sol taraftaki insan profili, sanki yoğun bir düşünce bulutunun içinden çıkmış gibi, karşısındaki balık figürüne doğru uzanıyor. İki form arasındaki sessiz diyalog, kompozisyonun eksenini oluşturuyor. Yakından bakınca, yüzeyin katmanlı yapısı kendini ele veriyor. Sol taraftaki profilde kırmızı ve turuncu tonların birleştiği bölgede, boyanın adeta kabuk bağladığı yoğun dokulu bir dokunuşla karşılaşıyoruz. Sağ taraftaki balık figürüne doğru ilerlediğimizde, gri ve lacivert geçişlerin üzerinde dağılan beyaz noktalar, su altındaki bir hareketliliği anımsatıyor. Alt kenarda uzanan ince, filiz benzeri çizgiler ise durağanlığa bir denge unsuru olarak ekleniyor. Geri çekildiğimizde, bu dokusal hareketliliğin bütünü nasıl bir enerjiye dönüştürdüğünü görebiliyoruz. Biçim ve boşluk arasındaki denge, yüzeydeki her lekenin bir iz olduğunu kanıtlıyor.
Erol Pelioğlu, zıt kutupları tek bir düzlemde buluşturan bu 60x60 cm çalışmasında, dingin bir yeşil zemin üzerinde yoğun bir karşılaşma kurguluyor. Sol taraftaki insan profili, sanki yoğun bir düşünce bulutunun içinden çıkmış gibi, karşısındaki balık figürüne doğru uzanıyor. İki form arasındaki sessiz diyalog, kompozisyonun eksenini oluşturuyor. Yakından bakınca, yüzeyin katmanlı yapısı kendini ele veriyor. Sol taraftaki profilde kırmızı ve turuncu tonların birleştiği bölgede, boyanın adeta kabuk bağladığı yoğun dokulu bir dokunuşla karşılaşıyoruz. Sağ taraftaki balık figürüne doğru ilerlediğimizde, gri ve lacivert geçişlerin üzerinde dağılan beyaz noktalar, su altındaki bir hareketliliği anımsatıyor. Alt kenarda uzanan ince, filiz benzeri çizgiler ise durağanlığa bir denge unsuru olarak ekleniyor. Geri çekildiğimizde, bu dokusal hareketliliğin bütünü nasıl bir enerjiye dönüştürdüğünü görebiliyoruz. Biçim ve boşluk arasındaki denge, yüzeydeki her lekenin bir iz olduğunu kanıtlıyor.
