Gevher · 2026
SEMA ÖCAL“Gevher”, SEMA ÖCAL imzalı, 2026 tarihli, 80x100 cm ölçülerinde bir tuval üzeri akrilik boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ARTNOUVA” sergisinde yer aldı. Eserin güncel fiyatı bu sayfada belirtilmiştir; satın alma ve rezervasyon Galeri Soyut üzerinden yapılır.
Canlı zıtlıklar, iki yüzün birleştiği bu 80x100 cm boyutlarındaki kompozisyonu inşa ediyor. Sema Öcal, figürlerin yüzeyini adeta parçalanmış birer mozaik gibi işlerken, soğuk mavi tonlarını sıcak kızıl ve turuncu renklerle dengeliyor. Yaklaştığımızda, sol taraftaki figürün mavi cildinde dağılan küçük geometrik parçaları ve boyun kısmında yoğunlaşan yaprak formlarını net bir şekilde seçebiliyoruz. Sağ taraftaki figürün yanak hizasına geçtiğimizde ise yüzeyin içine ustalıkla yerleştirilmiş geyik silüetini ve fırça darbelerinin oluşturduğu katmanlı dokuyu fark ediyoruz. Burada renkler sadece figürleri belirlemekle kalmıyor, yüzeyde birbirine karışmadan yan yana duran izler bırakıyor. Bütüne döndüğümüzde, figürlerin bakışları arasındaki mesafenin tuvalin geneline yayılan bir sükunet taşıdığını görüyoruz. İnsan ve doğa arasındaki geçiş, keskin hatların yumuşak renk geçişleriyle buluştuğu bu alanda tamamlanıyor. Eser, izleyiciyi zıtlıkların yarattığı bir dengeye davet ederek duruluyor.
Gevher
Canlı zıtlıklar, iki yüzün birleştiği bu 80x100 cm boyutlarındaki kompozisyonu inşa ediyor. Sema Öcal, figürlerin yüzeyini adeta parçalanmış birer mozaik gibi işlerken, soğuk mavi tonlarını sıcak kızıl ve turuncu renklerle dengeliyor. Yaklaştığımızda, sol taraftaki figürün mavi cildinde dağılan küçük geometrik parçaları ve boyun kısmında yoğunlaşan yaprak formlarını net bir şekilde seçebiliyoruz. Sağ taraftaki figürün yanak hizasına geçtiğimizde ise yüzeyin içine ustalıkla yerleştirilmiş geyik silüetini ve fırça darbelerinin oluşturduğu katmanlı dokuyu fark ediyoruz. Burada renkler sadece figürleri belirlemekle kalmıyor, yüzeyde birbirine karışmadan yan yana duran izler bırakıyor. Bütüne döndüğümüzde, figürlerin bakışları arasındaki mesafenin tuvalin geneline yayılan bir sükunet taşıdığını görüyoruz. İnsan ve doğa arasındaki geçiş, keskin hatların yumuşak renk geçişleriyle buluştuğu bu alanda tamamlanıyor. Eser, izleyiciyi zıtlıkların yarattığı bir dengeye davet ederek duruluyor.
