ve tanrı erkeği yarattı. · 2026
MEHMET YÜCEL“ve tanrı erkeği yarattı.”, MEHMET YÜCEL imzalı, 2026 tarihli, 110x90 cm ölçülerinde bir tuval üzeri akrilik boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ARTNOUVA” sergisinde yer aldı. Eserin güncel fiyatı bu sayfada belirtilmiştir; satın alma ve rezervasyon Galeri Soyut üzerinden yapılır.
Kırmızı zemin üzerinde yükselen figürler, izleyiciye kendine has bir ritim sunuyor. 110x90 cm boyutlarındaki bu çalışma, geometrik formlarla kurgulanmış kompozisyonunda canlı renklerin çatışmasına odaklanıyor. Yaklaştığımızda, yüzeyin katmanlı yapısı kendini belli ediyor. Sol alt köşedeki sehpanın üzerindeki metalik yansımalardan, merkezde oturan figürün çizgili pantolonuna kadar her alan keskin fırça darbeleriyle ayrılmış. Sağ orta bölümdeki süpürge figürünün dokusu, diğer yüzeylerin düzlemiyle kontrast oluştururken akrilik boyanın bıraktığı izler derinlik algısını destekliyor. Figürlerin yüzlerinde kullanılan düz beyaz tonlar, çevredeki yoğun renk paletiyle doğrudan bir karşıtlık yaratıyor. Geri çekildiğimizde, tüm parçalar dengeli bir bütünlük içinde yerli yerine oturuyor. Nesnelerin ve figürlerin stilize edilmiş biçimleri, durağan bir sahneyi dinamik bir anlatıya dönüştürüyor. Görsel ağırlık merkezi, figürler ve mekânsal öğeler arasında kurulan bu sağlam ilişki sayesinde dengeleniyor.
ve tanrı erkeği yarattı.
Kırmızı zemin üzerinde yükselen figürler, izleyiciye kendine has bir ritim sunuyor. 110x90 cm boyutlarındaki bu çalışma, geometrik formlarla kurgulanmış kompozisyonunda canlı renklerin çatışmasına odaklanıyor. Yaklaştığımızda, yüzeyin katmanlı yapısı kendini belli ediyor. Sol alt köşedeki sehpanın üzerindeki metalik yansımalardan, merkezde oturan figürün çizgili pantolonuna kadar her alan keskin fırça darbeleriyle ayrılmış. Sağ orta bölümdeki süpürge figürünün dokusu, diğer yüzeylerin düzlemiyle kontrast oluştururken akrilik boyanın bıraktığı izler derinlik algısını destekliyor. Figürlerin yüzlerinde kullanılan düz beyaz tonlar, çevredeki yoğun renk paletiyle doğrudan bir karşıtlık yaratıyor. Geri çekildiğimizde, tüm parçalar dengeli bir bütünlük içinde yerli yerine oturuyor. Nesnelerin ve figürlerin stilize edilmiş biçimleri, durağan bir sahneyi dinamik bir anlatıya dönüştürüyor. Görsel ağırlık merkezi, figürler ve mekânsal öğeler arasında kurulan bu sağlam ilişki sayesinde dengeleniyor.
