Cihangir, 2024

Cihangir

Kentin yoğun dokusunu tuvalin merkezine taşıyan bu çalışma, 150x120 cm boyutlarıyla izleyicinin görüş alanını tamamen kuşatıyor. İlk bakışta dikkati çeken unsur, binaların cephelerinden aşağıya doğru hızla akan dikey çizgilerin yarattığı ritmik akış oluyor. Bu çizgiler, mimari yapıların ağırlığını hafifleterek izleyiciyi tablonun derinliklerine, yani kalabalığın yoğunlaştığı sokağın merkezine doğru çekiyor. Siyah ve altın sarısı tonlarının, beyaz zemin üzerindeki yerleşimi, ışık ve gölge oyunlarını belirginleştirerek mekâna bir hareketlilik kazandırıyor. Binaların geometrik hatları ile insan figürlerinin bulanık, belirsiz formları arasındaki zıtlık, kentin kaotik yapısını yansıtıyor. Fırça izlerinin yer yer boyanın akışıyla birleştiği yüzeyde, malzeme kendi hikâyesini anlatıyor. 150x120 cm ölçüsündeki tuvalin sunduğu bu perspektif, bir sokak arasında duruyormuşsunuz hissini tetiklerken, binaların üzerine düşen altın rengi vurgular, günün belli bir vaktindeki sönük bir ışığı anımsatıyor. Çizgilerin kesiştiği noktalarda ortaya çıkan karmaşa, aslında bir düzen arayışını temsil ediyor. İzleyici, tuvalin karşısında durduğunda, figürlerin oluşturduğu kütlenin giderek nasıl dağıldığını ve mimariyle nasıl iç içe geçtiğini fark edebilir.