İsimsiz · 2019

Figürün bedenini saran yabancı eller, aidiyet ile kuşatılmışlık arasındaki ince çizgiyi sorguluyor. 100x80 cm boyutundaki bu kompozisyonda, merkeze yerleşen kadın figürü, dışavurumcu fırça darbeleriyle hem fiziksel hem de psikolojik bir ağırlığı üzerinde taşıyor. Göğüs kafesi üzerinde yoğunlaşan mavi ve kırmızı boya sıçramaları, tenin üzerinde oluşan bir yara veya içsel bir patlamayı anımsatıyor. Arka planda baskın olan kırmızı zemin, figürü çevreleyerek onu adeta bir boşluğun içine hapsediyor. Figürün yüzü, yukarıya doğru bir arayışla bakarken, bedenini saran gri tonlu eller bir koruma kalkanı mı yoksa bir kısıtlama mı sorusunu doğuruyor. Boyanın tuval üzerinde bıraktığı akışkan lekeler ve yer yer kazınmış dokular, bireyin dış dünyaya karşı ördüğü duvarların sızdırdığı çatlakları gösteriyor. Fırçanın rastlantısal izleri, figürün dingin ifadesiyle keskin bir zıtlık oluşturuyor. Buradaki her bir renk damlası, kişisel alanın nasıl sınırlandırıldığını veya bir başkasının dokunuşuyla nasıl dönüştüğünü görünür kılıyor. Figürün vücut hatları, klasik formun dışına taşan dinamiklerle birleşerek, bireyin kendine ait olan ile toplumsal beklentilerin birleştiği o tekinsiz alanı gözler önüne seriyor.