Yek · 2019
ADEM BAŞPINAR“Yek”, ADEM BAŞPINAR imzalı, 2019 tarihli, 160x130 cm ölçülerinde bir tuval üzeri akrilik boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ESNEK ZAMANLAR-II” sergisinde yer aldı. Bu eserin fiyatı sitede yayımlanmıyor; fiyat bilgisi için galeriye danışabilirsiniz.
Eserin merkezindeki birbirine kenetlenmiş figür grubu, izleyiciyi hemen kendi içine çeken bir ağırlık merkezi oluşturuyor. Tuval yüzeyinde 160x130 cm boyutlarında kurgulanan bu sahne, izleyiciyle doğrudan bir yakınlık kuruyor. Figürlerin vücut hatlarını çevreleyen gölgeler, kas yapısını vurgulayarak bedeni neredeyse yontulmuş bir forma dönüştürüyor. Arkadaki büyük altın renkli daire, tüm kompozisyonu dengeleyen bir ışık kaynağı görevi üstlenerek figürlerin etrafındaki kaosu düzenliyor. Yukarıya doğru uzanan dalların ve üzüm salkımlarının yarattığı bu girift doku, figürlerin oluşturduğu kütleyle kontrast oluşturuyor. Fırça darbeleri, özellikle figürlerin tenlerinde pürüzsüz bir derinlik yaratırken, arka plandaki yapraklarda yerini daha serbest ve hareketli izlere bırakıyor. Beyaz kumaş parçalarının ten üzerinde yarattığı gerginlik, vücutların birbirine geçişindeki karmaşık yapıyı daha belirgin kılıyor. İzleyici, figürlerin ayaklarının yere bastığı taş döşemeden başlayarak gözünü yukarıya, başların birleştiği o tepe noktasına doğru sürüklemeye davet ediliyor. Kompozisyon, altın çemberin yarattığı dairesel hareketle tekrar aşağıya, dalların arasında kaybolan kuşlara yöneliyor. Tuvalin yüzeyindeki bu katmanlı yapı, ışık ve gölge oyunlarıyla derinlik kazanırken, izleyicinin eserin ölçeğiyle kurduğu ilişkiyi fiziksel bir boyuta taşıyor.
Yek
Eserin merkezindeki birbirine kenetlenmiş figür grubu, izleyiciyi hemen kendi içine çeken bir ağırlık merkezi oluşturuyor. Tuval yüzeyinde 160x130 cm boyutlarında kurgulanan bu sahne, izleyiciyle doğrudan bir yakınlık kuruyor. Figürlerin vücut hatlarını çevreleyen gölgeler, kas yapısını vurgulayarak bedeni neredeyse yontulmuş bir forma dönüştürüyor. Arkadaki büyük altın renkli daire, tüm kompozisyonu dengeleyen bir ışık kaynağı görevi üstlenerek figürlerin etrafındaki kaosu düzenliyor. Yukarıya doğru uzanan dalların ve üzüm salkımlarının yarattığı bu girift doku, figürlerin oluşturduğu kütleyle kontrast oluşturuyor. Fırça darbeleri, özellikle figürlerin tenlerinde pürüzsüz bir derinlik yaratırken, arka plandaki yapraklarda yerini daha serbest ve hareketli izlere bırakıyor. Beyaz kumaş parçalarının ten üzerinde yarattığı gerginlik, vücutların birbirine geçişindeki karmaşık yapıyı daha belirgin kılıyor. İzleyici, figürlerin ayaklarının yere bastığı taş döşemeden başlayarak gözünü yukarıya, başların birleştiği o tepe noktasına doğru sürüklemeye davet ediliyor. Kompozisyon, altın çemberin yarattığı dairesel hareketle tekrar aşağıya, dalların arasında kaybolan kuşlara yöneliyor. Tuvalin yüzeyindeki bu katmanlı yapı, ışık ve gölge oyunlarıyla derinlik kazanırken, izleyicinin eserin ölçeğiyle kurduğu ilişkiyi fiziksel bir boyuta taşıyor.
