İsimsiz
EŞREF ÜRENBu isimsiz eser, EŞREF ÜREN imzalı, 43x43 cm ölçülerinde bir tuval üzeri karışık materyal çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “DÖNEMLERİN TANIKLIĞI” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
“İsimsiz” adlı bu eser, tuval üzerine karışık materyal tekniğiyle, dokusal bir yüzey ve dingin bir atmosfer sunar. Eserin renk paleti, bej, krem ve kirli beyazın hakim olduğu, toprak ve kum tonlarını andıran doğal ve nötr bir aralıkta seyrederken, yer yer beliren soluk mavi, yeşil ve pembe nüanslar kompozisyona derinlik katar. Tuvalin yüzeyi, yoğun impasto uygulaması ve içine gömülü deniz kabukları, küçük taşlar ve organik/inorganik parçacıklarla zengin bir doku oluşturur; bu materyaller hem görsel hem de haptik bir deneyim sunarak izleyiciyi keşfe davet eder. Figüratif bir anlatıdan uzak duran eser, bu doğal unsurları rastgele ancak dengeli bir biçimde dağıtarak, organik ve kendiliğinden bir kompozisyon yaratır. Sergi genelindeki köy yaşamı ve insan figürlerine odaklanan diğer eserlerin aksine, bu çalışma toprağın ve doğanın temel, soyut ve zamansız bir yansıması olarak, yaşamın hammaddesine dair bir diyalog kurar.
İsimsiz
“İsimsiz” adlı bu eser, tuval üzerine karışık materyal tekniğiyle, dokusal bir yüzey ve dingin bir atmosfer sunar. Eserin renk paleti, bej, krem ve kirli beyazın hakim olduğu, toprak ve kum tonlarını andıran doğal ve nötr bir aralıkta seyrederken, yer yer beliren soluk mavi, yeşil ve pembe nüanslar kompozisyona derinlik katar. Tuvalin yüzeyi, yoğun impasto uygulaması ve içine gömülü deniz kabukları, küçük taşlar ve organik/inorganik parçacıklarla zengin bir doku oluşturur; bu materyaller hem görsel hem de haptik bir deneyim sunarak izleyiciyi keşfe davet eder. Figüratif bir anlatıdan uzak duran eser, bu doğal unsurları rastgele ancak dengeli bir biçimde dağıtarak, organik ve kendiliğinden bir kompozisyon yaratır. Sergi genelindeki köy yaşamı ve insan figürlerine odaklanan diğer eserlerin aksine, bu çalışma toprağın ve doğanın temel, soyut ve zamansız bir yansıması olarak, yaşamın hammaddesine dair bir diyalog kurar.
