isimsiz · 2018
NECMİ GÜRSELERBu isimsiz eser, NECMİ GÜRSELER imzalı, 2018 tarihli, 170x120 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ARALIK SEÇKİSİ” sergisinde yer aldı. Bu eserin fiyatı sitede yayımlanmıyor; fiyat bilgisi için galeriye danışabilirsiniz.
Bu eser, ilk bakışta zihni karmaşık bir kurgunun içine çeken yoğun bir görsel anlatı sunuyor. Tuvalin tamamına yayılan turuncu ev kümeleri, satranç tahtasını andıran siyah beyaz geometrik alanlarla birbirine bağlanarak izleyiciyi sürekli hareket halinde bir düzlemde tutuyor. 170x120 cm boyutlarındaki yüzey, irili ufaklı mavi figürlerin birbirine eklemlenen jestleri ve denge arayışlarıyla dolup taşıyor. Figürlerin bazısı dağların doruklarında dururken, bazıları ise mimari yapıların üzerinde adeta ağırlıksız bir şekilde süzülüyor. Fırça darbeleri, figürlerin sınırlarını keskin bir siyah konturla belirleyerek yüzeyde net bir grafik etki oluşturuyor. Ölçek değişimleri, izleyiciyi esere yaklaştıkça yeni detaylar bulmaya zorlayan bir mesafe kuruyor; küçük bir figürün elindeki topun deseni ile arka plandaki büyük dağ çiziminin tekrarlanan çizgisel dokusu, gözü yüzey üzerinde sürekli bir akışa mahkûm ediyor. Yüzeydeki boya katmanı, pürüzsüz ve planlı bir kompozisyonun disipliniyle birleşerek izleyiciye anlatılacak çok sayıda küçük hikaye sunuyor. Özellikle sağ alt köşedeki insan silüeti ile kompozisyonun genelindeki hareketlilik, statik bir resim yüzeyinden çok, bir tiyatro sahnesinin anlık görüntüsünü andırıyor. Görselin her noktasına dağıtılan bu ritmik düzen, gözün hiçbir noktada dinlenmesine izin vermeden eserin bütününe yayılmasını sağlıyor.
isimsiz
Bu eser, ilk bakışta zihni karmaşık bir kurgunun içine çeken yoğun bir görsel anlatı sunuyor. Tuvalin tamamına yayılan turuncu ev kümeleri, satranç tahtasını andıran siyah beyaz geometrik alanlarla birbirine bağlanarak izleyiciyi sürekli hareket halinde bir düzlemde tutuyor. 170x120 cm boyutlarındaki yüzey, irili ufaklı mavi figürlerin birbirine eklemlenen jestleri ve denge arayışlarıyla dolup taşıyor. Figürlerin bazısı dağların doruklarında dururken, bazıları ise mimari yapıların üzerinde adeta ağırlıksız bir şekilde süzülüyor. Fırça darbeleri, figürlerin sınırlarını keskin bir siyah konturla belirleyerek yüzeyde net bir grafik etki oluşturuyor. Ölçek değişimleri, izleyiciyi esere yaklaştıkça yeni detaylar bulmaya zorlayan bir mesafe kuruyor; küçük bir figürün elindeki topun deseni ile arka plandaki büyük dağ çiziminin tekrarlanan çizgisel dokusu, gözü yüzey üzerinde sürekli bir akışa mahkûm ediyor. Yüzeydeki boya katmanı, pürüzsüz ve planlı bir kompozisyonun disipliniyle birleşerek izleyiciye anlatılacak çok sayıda küçük hikaye sunuyor. Özellikle sağ alt köşedeki insan silüeti ile kompozisyonun genelindeki hareketlilik, statik bir resim yüzeyinden çok, bir tiyatro sahnesinin anlık görüntüsünü andırıyor. Görselin her noktasına dağıtılan bu ritmik düzen, gözün hiçbir noktada dinlenmesine izin vermeden eserin bütününe yayılmasını sağlıyor.
