Doğuş · 2025
ORÇUN İLTER“Doğuş”, ORÇUN İLTER imzalı, 2025 tarihli, 15x15x32 cm ölçülerinde bir stoneware, serbest elle şekillendirme, 1200 °c çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “YENİ ARALIK 2025” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
ORÇUN İLTER'in "Doğuş" adlı eseri, figüratif ve soyutlamanın kesiştiği noktada duran, dokusal zenginliğiyle dikkat çeken bir seramik büsttür. Eserin kompozisyonunda, merkezdeki pürüzsüz, beyaz stoneware'den yapılmış, kısmen gizlenmiş insan yüzü, etrafını saran dinamik ve organik formlarla güçlü bir kontrast oluşturur. Kırmızı ve kobalt mavisi gibi canlı renk sıçramaları, toprak tonlarındaki kahverengi ve gri dokuların üzerine adeta birer patlama gibi yerleşerek esere enerjik bir derinlik katar. Yüzün etrafındaki kanat benzeri veya tacımsı yapılar, ağaç kabuğunu anımsatan pürüzlü yüzeyler ve yer yer delikli, ağsı dokular, eserin hem ilkel hem de sofistike bir atmosfer taşımasını sağlar. Bu dokuların ve renklerin katmanlı kullanımı, eserin ismine yakışır bir şekilde, bir oluşum veya dönüşüm anını çarpıcı bir biçimde vurgular. Sergideki diğer isimsiz eserlerle birlikte, İlter'in bu organik ve deneysel yaklaşımla form ve varoluş üzerine sürekli bir diyalog kurduğu hissedilir.
Doğuş
ORÇUN İLTER'in "Doğuş" adlı eseri, figüratif ve soyutlamanın kesiştiği noktada duran, dokusal zenginliğiyle dikkat çeken bir seramik büsttür. Eserin kompozisyonunda, merkezdeki pürüzsüz, beyaz stoneware'den yapılmış, kısmen gizlenmiş insan yüzü, etrafını saran dinamik ve organik formlarla güçlü bir kontrast oluşturur. Kırmızı ve kobalt mavisi gibi canlı renk sıçramaları, toprak tonlarındaki kahverengi ve gri dokuların üzerine adeta birer patlama gibi yerleşerek esere enerjik bir derinlik katar. Yüzün etrafındaki kanat benzeri veya tacımsı yapılar, ağaç kabuğunu anımsatan pürüzlü yüzeyler ve yer yer delikli, ağsı dokular, eserin hem ilkel hem de sofistike bir atmosfer taşımasını sağlar. Bu dokuların ve renklerin katmanlı kullanımı, eserin ismine yakışır bir şekilde, bir oluşum veya dönüşüm anını çarpıcı bir biçimde vurgular. Sergideki diğer isimsiz eserlerle birlikte, İlter'in bu organik ve deneysel yaklaşımla form ve varoluş üzerine sürekli bir diyalog kurduğu hissedilir.
