Peyzaj · 2025
ATAÇ ELALMIŞ“Peyzaj”, ATAÇ ELALMIŞ imzalı, 2025 tarihli, 100x80 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ARTNOUVA” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Ataç Elalmış'ın "Peyzaj" adlı bu eseri, kendine özgü görsel dili ve dokusal inceliğini çarpıcı bir şekilde sergiliyor. Tuval üzeri yağlı boya tekniğiyle oluşturulan bu kompozisyonda, sıcak toprak tonları olan kızıl kahve, turuncu ve hardal sarısı, gökyüzünün ve suyun serin mavisiyle güçlü bir kontrast oluşturur. Eserin en dikkat çekici özelliği, dağ ve tepe formlarını saran, organik kıvrımlı çizgiler ve mozaik benzeri küçük dokulu alanlarla oluşturulmuş yüzey işçiliğidir. Bu yoğun doku, topografik haritaları andıran ritmik bir hareketlilik ve derinlik katarken, bulutlar ve su yüzeyi de benzer, ancak daha akışkan çizgisel dokularla işlenmiştir. Figürler, stilize edilmiş doğal oluşumlar olarak karşımıza çıkar; kompozisyon, bir vadi veya kanyonun içinden dışarıya doğru genişleyen bir bakış açısıyla izleyiciyi mekanın içine davet eder. Sanatçının bu dokusal yaklaşımı, aynı sergideki "İstanbul'da Sonbahar" ve "Eminönü" gibi diğer eserlerle doğal ve kentsel manzaralar arasındaki diyalogu zenginleştirir.
Peyzaj
Ataç Elalmış'ın "Peyzaj" adlı bu eseri, kendine özgü görsel dili ve dokusal inceliğini çarpıcı bir şekilde sergiliyor. Tuval üzeri yağlı boya tekniğiyle oluşturulan bu kompozisyonda, sıcak toprak tonları olan kızıl kahve, turuncu ve hardal sarısı, gökyüzünün ve suyun serin mavisiyle güçlü bir kontrast oluşturur. Eserin en dikkat çekici özelliği, dağ ve tepe formlarını saran, organik kıvrımlı çizgiler ve mozaik benzeri küçük dokulu alanlarla oluşturulmuş yüzey işçiliğidir. Bu yoğun doku, topografik haritaları andıran ritmik bir hareketlilik ve derinlik katarken, bulutlar ve su yüzeyi de benzer, ancak daha akışkan çizgisel dokularla işlenmiştir. Figürler, stilize edilmiş doğal oluşumlar olarak karşımıza çıkar; kompozisyon, bir vadi veya kanyonun içinden dışarıya doğru genişleyen bir bakış açısıyla izleyiciyi mekanın içine davet eder. Sanatçının bu dokusal yaklaşımı, aynı sergideki "İstanbul'da Sonbahar" ve "Eminönü" gibi diğer eserlerle doğal ve kentsel manzaralar arasındaki diyalogu zenginleştirir.
