Doğa Hep Vardır · 2025
TAYYAR ÖZKAN“Doğa Hep Vardır”, TAYYAR ÖZKAN imzalı, 2025 tarihli, 100x80 cm ölçülerinde bir tuval üzeri akrilik boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ARTNOUVA” sergisinde yer aldı. Bu eserin fiyatı sitede yayımlanmıyor; fiyat bilgisi için galeriye danışabilirsiniz.
Tayyar Özkan'ın "Doğa Hep Vardır" eseri, çürüyen veya inşa halindeki devasa, distopik bir kentsel peyzajı, ön plandaki canlı bir iguana figürüyle çarpıcı bir şekilde birleştiriyor. Kompozisyon, dar bir cadde boyunca uzanan yüksek, iskeletvari yapıların yarattığı derin bir perspektifle izleyiciyi tablonun içine çekerken, bu yapılar sarı, gri ve kahverenginin tonlarında, kaba ve parçalı dokularla işlenmiştir. Gökyüzünün parlak mavisi ile şehir dokusunun kasveti arasındaki renk zıtlığı, iguana'nın parlak sarı, yeşil ve kırmızı tonlarıyla daha da vurgulanır; bu figür, neredeyse metalik bir yüzey dokusuna sahip, detaylı ve canlı bir varlık olarak belirir. İguananın heybetli duruşu ve kadrajdaki hakimiyeti, insan figürlerinin uzakta, küçücük detaylar olarak kaybolduğu bu beton ormanında doğanın ezici varlığını simgeler. Eser, "Yordam", "Yad" ve "İstanbul'da Sonbahar" gibi sergideki diğer parçalarla birlikte, doğanın kentsel dönüşüm ve zaman karşısındaki direncini ve varoluşsal döngüsünü sorgulayan diyaloglar kurar.
Doğa Hep Vardır
Tayyar Özkan'ın "Doğa Hep Vardır" eseri, çürüyen veya inşa halindeki devasa, distopik bir kentsel peyzajı, ön plandaki canlı bir iguana figürüyle çarpıcı bir şekilde birleştiriyor. Kompozisyon, dar bir cadde boyunca uzanan yüksek, iskeletvari yapıların yarattığı derin bir perspektifle izleyiciyi tablonun içine çekerken, bu yapılar sarı, gri ve kahverenginin tonlarında, kaba ve parçalı dokularla işlenmiştir. Gökyüzünün parlak mavisi ile şehir dokusunun kasveti arasındaki renk zıtlığı, iguana'nın parlak sarı, yeşil ve kırmızı tonlarıyla daha da vurgulanır; bu figür, neredeyse metalik bir yüzey dokusuna sahip, detaylı ve canlı bir varlık olarak belirir. İguananın heybetli duruşu ve kadrajdaki hakimiyeti, insan figürlerinin uzakta, küçücük detaylar olarak kaybolduğu bu beton ormanında doğanın ezici varlığını simgeler. Eser, "Yordam", "Yad" ve "İstanbul'da Sonbahar" gibi sergideki diğer parçalarla birlikte, doğanın kentsel dönüşüm ve zaman karşısındaki direncini ve varoluşsal döngüsünü sorgulayan diyaloglar kurar.
