Natürmort · 2024
YASEMİN HOTAMIŞLIGİL DOĞAN“Natürmort”, YASEMİN HOTAMIŞLIGİL DOĞAN imzalı, 2024 tarihli, 100x100 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “YASEMİN HOTAMIŞLIGİL DOĞAN” sergisinde yer aldı. Bu eserin fiyatı sitede yayımlanmıyor; fiyat bilgisi için galeriye danışabilirsiniz.
Tuvalin merkezinde yükselen çiçek buketi, izleyiciyi alışılmış bir natürmort düzeninin ötesine davet ediyor. Yasemin Hotamışlıgil Doğan, 100x100 cm boyutundaki bu yüzeyde çiçeklerin formlarını belirginleştirmek yerine, onları renklerin ve fırça hareketlerinin oluşturduğu dinamik bir alanın içine yerleştiriyor. Kırmızı ve pembe tonlarının baskınlığı, vazo gibi nesnelerin sınırlarının belirsizleştiği bir atmosfer yaratıyor. Çiçeklerin yaprakları arasında yer yer kendini gösteren sert kontur çizgileri, resmin derinliğini yapılandırırken aynı zamanda bir desenin izlerini taşıyor. Bu çizgiler, figür ile arka plan arasındaki mesafeyi bulanıklaştırarak, izleyicinin gözünün çiçeklerin yoğun dokusu üzerinde gezinmesine olanak tanıyor. Renk katmanlarının altından yer yer sızan farklı tonlar, sanatçının yüzeyi bir inşa süreci gibi kurguladığını gösteriyor. Boyanın yoğunluğu ve yer yer bırakılan boşluklar, resmin sadece görsel bir temsil olmadığını, aynı zamanda bir sürecin günlüğü olduğunu kanıtlıyor. Özellikle vazo ve çiçeklerin birleştiği noktada kullanılan koyu tonlar, bütünün içindeki kırılganlığı ve değişimi görünür kılıyor. Resmin kenarlarına doğru yoğunlaşan karanlık alanlar, merkeze odaklanan bu canlılığı bir çerçeveye alarak onu derinlikli bir hikâyenin parçası haline getiriyor. Burada izlediğiniz her fırça darbesi, sanatçının kendi üretim pratiğinde yarattığı onarım ve yeniden var etme çabasının sessiz bir tanığı olarak karşımızda duruyor.
Natürmort
Tuvalin merkezinde yükselen çiçek buketi, izleyiciyi alışılmış bir natürmort düzeninin ötesine davet ediyor. Yasemin Hotamışlıgil Doğan, 100x100 cm boyutundaki bu yüzeyde çiçeklerin formlarını belirginleştirmek yerine, onları renklerin ve fırça hareketlerinin oluşturduğu dinamik bir alanın içine yerleştiriyor. Kırmızı ve pembe tonlarının baskınlığı, vazo gibi nesnelerin sınırlarının belirsizleştiği bir atmosfer yaratıyor. Çiçeklerin yaprakları arasında yer yer kendini gösteren sert kontur çizgileri, resmin derinliğini yapılandırırken aynı zamanda bir desenin izlerini taşıyor. Bu çizgiler, figür ile arka plan arasındaki mesafeyi bulanıklaştırarak, izleyicinin gözünün çiçeklerin yoğun dokusu üzerinde gezinmesine olanak tanıyor. Renk katmanlarının altından yer yer sızan farklı tonlar, sanatçının yüzeyi bir inşa süreci gibi kurguladığını gösteriyor. Boyanın yoğunluğu ve yer yer bırakılan boşluklar, resmin sadece görsel bir temsil olmadığını, aynı zamanda bir sürecin günlüğü olduğunu kanıtlıyor. Özellikle vazo ve çiçeklerin birleştiği noktada kullanılan koyu tonlar, bütünün içindeki kırılganlığı ve değişimi görünür kılıyor. Resmin kenarlarına doğru yoğunlaşan karanlık alanlar, merkeze odaklanan bu canlılığı bir çerçeveye alarak onu derinlikli bir hikâyenin parçası haline getiriyor. Burada izlediğiniz her fırça darbesi, sanatçının kendi üretim pratiğinde yarattığı onarım ve yeniden var etme çabasının sessiz bir tanığı olarak karşımızda duruyor.
