isimsiz · 2025
TANJU YAĞANBu isimsiz eser, TANJU YAĞAN imzalı, 2025 tarihli, 90x175 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ART CONTACT İSTANBUL 2025” sergisinde yer aldı. Bu eserin fiyatı sitede yayımlanmıyor; fiyat bilgisi için galeriye danışabilirsiniz.
Tuvalin yüzeyindeki fırça izleri, güneşli bir günün sert ışığını ve kumla karışık çakıllı sahilin dokusunu belirgin kılar. 90x175 cm boyutlarındaki bu çalışma, sahildeki gündelik yaşamı, alışılmadık bir dikey formla kesintiye uğratır. Kompozisyonun tam merkezinde yer alan kapkara, devasa monolit, sahilin sıradanlığına yabancı bir ağırlık katar. Bu nesnenin mat yüzeyi, etrafındaki güneş banyosu yapan insanların ve su kenarındaki figürlerin yarattığı hareketlilikle keskin bir tezat oluşturur. İzleyici, iskele üzerindeki tek boynuzlu at şeklindeki beyaz simide baktığında, resmin gerçekçi anlatımı ile bu absürt detay arasındaki gerilimi daha net hisseder. Uzakta beliren dağ siluetleri ve gökyüzündeki bulutlu hava, mekanın derinliğini desteklerken, figürlerin her biri kendi anlık duruşlarında donup kalmıştır. Tuvalin genişliği, izleyicinin sahile panoramik bir mesafeden bakmasını sağlarken, doku zenginliği gözü figürlerin deri tonları ile taşların pürüzlü yüzeyi arasında sürekli bir gidip gelmeye zorlar. Resmin sunduğu bu durağanlık, sahildeki kalabalığın ortasına dikilmiş o açıklanamaz siyah kütlenin sessizliğiyle birleşerek izleyicinin kendi anlam arayışına alan açar.
isimsiz
Tuvalin yüzeyindeki fırça izleri, güneşli bir günün sert ışığını ve kumla karışık çakıllı sahilin dokusunu belirgin kılar. 90x175 cm boyutlarındaki bu çalışma, sahildeki gündelik yaşamı, alışılmadık bir dikey formla kesintiye uğratır. Kompozisyonun tam merkezinde yer alan kapkara, devasa monolit, sahilin sıradanlığına yabancı bir ağırlık katar. Bu nesnenin mat yüzeyi, etrafındaki güneş banyosu yapan insanların ve su kenarındaki figürlerin yarattığı hareketlilikle keskin bir tezat oluşturur. İzleyici, iskele üzerindeki tek boynuzlu at şeklindeki beyaz simide baktığında, resmin gerçekçi anlatımı ile bu absürt detay arasındaki gerilimi daha net hisseder. Uzakta beliren dağ siluetleri ve gökyüzündeki bulutlu hava, mekanın derinliğini desteklerken, figürlerin her biri kendi anlık duruşlarında donup kalmıştır. Tuvalin genişliği, izleyicinin sahile panoramik bir mesafeden bakmasını sağlarken, doku zenginliği gözü figürlerin deri tonları ile taşların pürüzlü yüzeyi arasında sürekli bir gidip gelmeye zorlar. Resmin sunduğu bu durağanlık, sahildeki kalabalığın ortasına dikilmiş o açıklanamaz siyah kütlenin sessizliğiyle birleşerek izleyicinin kendi anlam arayışına alan açar.
