isimsiz · 2009

isimsiz

Selahattin Aydın'ın "isimsiz" eseri, çarpıcı ama bir o kadar da derin bir manzara sunar. Gri, toprak kahverengileri ve soluk mavilerin hakim olduğu dingin renk paleti, sahneye atmosferik, neredeyse melankolik bir nitelik kazandırır. Özellikle engebeli kaya oluşumlarında görülen belirgin yağlı boya fırça darbeleriyle oluşturulan doku, yüzeye sağlam bir dokunsallık katarken, gökyüzünün ve uzaktaki denizin daha yumuşak, geniş boya katmanlarıyla kontrast oluşturur. Soluk kırmızı bir gömlek giymiş yalnız çocuk figürü, en yüksek zirvede dengeli bir şekilde durur ve doğrudan izleyiciye bakar, adeta sessiz bir nöbetçi gibidir. Aşağıda, benzer bastırılmış tonlarda resmedilmiş bir köpek, kendi dünyasına dalmış, alt kayalığı koklar. Dramatik kayalık çıkıntısının farklı düzlemlerine stratejik olarak yerleştirilmiş bu iki figürel varlık, dinamik ama izole bir kompozisyon yaratır. Figürlerin ve kayaların dikeyliği, suyun ve gökyüzünün geniş yataylığıyla güçlü bir şekilde yan yana getirilerek, derin bir ölçek duygusu ve doğanın içinde belki de insan kırılganlığını çağrıştırır. Bu eser, serideki diğerleriyle birlikte, yalnız gözlem ve bireyin heybetli doğal ortam içindeki yerini tutarlı bir şekilde keşfeder.