isimsiz

isimsiz

ERCAN DURAL'ın bu eseri, koyu gri-yeşil tuğla dokulu bir yüzey üzerine yerleşen, erimiş ve oksitlenmiş hissi veren üç formla izleyiciyi karşılar. Kompozisyon, iki büyük elmas biçimli kütlenin diyagonal yerleşimi ve sol altta dengeleyici küçük bir dikdörtgen form ile dinamik bir denge kurar. Renk paleti, bakırın sıcak tonlarını, iridesan yeşillerin (verdigris) soğukluğuyla harmanlayarak zengin, yıpranmış bir yüzey algısı yaratır. Bu pütürlü, kraterli dokular, altındaki düzenli ve mat tuğla örgüsünün geometrik düzgünlüğüyle çarpıcı bir tezat oluşturur. Eser, zamanın malzemeler üzerindeki dönüştürücü etkisini ve yüzeyin potansiyelini araştırırken, sergideki diğer isimsiz eserlerle de benzer bir dokusal ve formel dil üzerinden güçlü bir diyalog kurar.