gövdeler serisi · 2010
SERDAR LEBLEBİCİ“gövdeler serisi”, SERDAR LEBLEBİCİ imzalı, 2010 tarihli, 70x100 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “SERDAR LEBLEBİCİ” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Serdar Leblebici'nin 'gövdeler serisi'nden bu eser, izleyiciyi ham ve dinamik bir doğal manzaraya davet ediyor. Yoğun sarı ve turuncu tonlarının sıcaklığı, eserin sağ tarafını aydınlatırken, sol ve orta kısımlardaki derin yeşil ve mavi tonları dingin bir kontrast oluşturuyor. Tuval üzeri yağlıboya tekniği, özellikle eserin merkezindeki şelale benzeri beyaz akışta belirginleşen zengin bir doku katmanı sunar; bu akış, boyanın damlaması ve kalın katmanlarla hacim kazanır. Soyutlanmış figürler ya da "gövdeler", bu çarpıcı dikey kompozisyon içinde, doğanın kendi formlarıyla birleşerek erimiş gibi bir etki yaratır, adeta suyun ve kayaların organik bir uzantısı haline gelir. Eserin 70x100 cm'lik boyutlarında, ışık ve gölge arasındaki güçlü geçişler, derinlik hissini pekiştirirken, genel kompozisyonun ritmik akıcılığı, aynı sergideki isimsiz serilerin soyut formlarıyla da güçlü bir görsel diyalog kurar.
gövdeler serisi
Serdar Leblebici'nin 'gövdeler serisi'nden bu eser, izleyiciyi ham ve dinamik bir doğal manzaraya davet ediyor. Yoğun sarı ve turuncu tonlarının sıcaklığı, eserin sağ tarafını aydınlatırken, sol ve orta kısımlardaki derin yeşil ve mavi tonları dingin bir kontrast oluşturuyor. Tuval üzeri yağlıboya tekniği, özellikle eserin merkezindeki şelale benzeri beyaz akışta belirginleşen zengin bir doku katmanı sunar; bu akış, boyanın damlaması ve kalın katmanlarla hacim kazanır. Soyutlanmış figürler ya da "gövdeler", bu çarpıcı dikey kompozisyon içinde, doğanın kendi formlarıyla birleşerek erimiş gibi bir etki yaratır, adeta suyun ve kayaların organik bir uzantısı haline gelir. Eserin 70x100 cm'lik boyutlarında, ışık ve gölge arasındaki güçlü geçişler, derinlik hissini pekiştirirken, genel kompozisyonun ritmik akıcılığı, aynı sergideki isimsiz serilerin soyut formlarıyla da güçlü bir görsel diyalog kurar.
