isimsiz

isimsiz

Ahmet Yeşil'in bu güçlü soyut çalışması, morun ve eflatunun derin tonlarını kullanarak izleyiciyi hipnotik bir ritme davet ediyor. Tuval, adeta kıvrılmış halatlar veya iplikler gibi dalgalanan, konsantrik çizgilerle kaplıdır. Morun kadifemsi tonları, kırmızı, turuncu ve daha koyu mavilerin ince dokunuşlarıyla ustaca modüle edilmiş, yüzeye canlı, neredeyse titreşen bir nitelik kazandırmıştır. Bu sofistike renk katmanları, esere olağanüstü bir dokunsal kalite bahşeder, yakından incelenmeyi davet eden örgü veya bükülmüş bir dokuyu düşündürür. Kompozisyonun üst orta kısmındaki tekil, koyu bir boşluk, ritmik desendeki gizemli bir kopuş olarak odak noktası görevi görür, görünmeyen bir derinliğe veya kökene işaret eder. Eser, sürekli, organik bir hareket hissi uyandırır, görsel bir akım tuval boyunca akar. Aynı sergideki diğer isimsiz eserlerle kurduğu diyalogda, sanatçının malzemeye ve yüzeye olan obsesif ilgisini ve tekrar eden motiflerin gücünü bir kez daha vurgular.