Empati · 2025

Empati

Tuval yüzeyindeki fırça izleri, birbirine yaslanan formların oluşturduğu yoğun ritmi destekleyen bir doku sunuyor. 120x150 cm boyutlarındaki bu çalışma, izleyiciyi kendine özgü bir perspektiften bakmaya davet ediyor. Gözünüzü ilk olarak kahverengi tonların hâkim olduğu, birbirine sıkışmış ev yapılarına odaklayın. Bu yapılar arasında tekrarlanan mavi, kırmızı ve sarı çatı renkleri, kütleler arasındaki görsel bağı kuran tekil işaretler görevi görüyor. Kompozisyon, geleneksel perspektif kurallarını reddederek yüzeyi bir uçtan diğer uca dolduran bir yığın yaratıyor. Yukarı doğru bakışınızı kaydırdığınızda, eserin üst kısmında yoğunlaşan küçük, kesik fırça darbelerinin oluşturduğu gökyüzü dokusunu göreceksiniz. Bu doku, aşağıda sıkışık ve karmaşık duran evlerin durağanlığını dengeleyen bir akışkanlık taşıyor. Formların birbirine temas ettiği noktalarda oluşan gölgeler, tekil olanın nasıl bir topluluğun parçası haline geldiğini gösteriyor. Sanatçı, her bir evin iskelet yapısını benzer ama özgün bırakarak, bireyselliğin kolektif bir düzlemde nasıl var olabileceğine dair somut bir görsel önerme sunuyor. Eserin karşısında durduğunuzda, bu sıkışık mimari doku içinde kendi bakış açınızın nereye yerleşeceğini deneyimleyeceksiniz.