Yalnız · 2023
BUĞRA ÖZER“Yalnız”, BUĞRA ÖZER imzalı, 2023 tarihli, 30x24x27 cm ölçülerinde bir stoneware seramik çamuru, serbest elle şekillendirme 1125 c° çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “BUĞRA ÖZER” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Koyu kahverengi seramik hamurunun ağırlığı, bu figürün içine çöken duruşuyla doğrudan hissediliyor. 30x24x27 boyutlarındaki çalışma, yoğun bir hüzün ve içe dönüş halini betimliyor. Hayvan figürünün üzerine işlenen çizgiler, formun yüzeyinde çatlakları ve kas dokusunu andıran hareketli bir doku oluşturuyor. Göz hizasında ve kolda beliren parlak mavi boya lekeleri, heykelin yekpare toprak rengi içinde beklenmedik bir kırılma yaratıyor. Bu küçük mavi müdahale, figürün vakur sessizliğini bozarak izleyiciyi figürün gözlerindeki veya kolundaki o sınırlı alana çekiyor. Çamurun parmak izlerini taşıyan dokusu, malzemenin insan elinden geçerek nasıl bir kimlik kazandığını gösteriyor. Figürün yere kapanan duruşu, fiziksel bir dirençten ziyade bırakılmış bir teslimiyeti temsil ediyor. Heykelin altına yerleştirildiği ham zemin, eserin dengesini sağlarken figürün içine gömüldüğü yalnızlık duygusunu pekiştiriyor. Eserdeki tüm hatlar, ağır bir sessizliğin etrafında dönerek kütlenin kendi içinde bir döngü kurmasını sağlıyor.
Yalnız
Koyu kahverengi seramik hamurunun ağırlığı, bu figürün içine çöken duruşuyla doğrudan hissediliyor. 30x24x27 boyutlarındaki çalışma, yoğun bir hüzün ve içe dönüş halini betimliyor. Hayvan figürünün üzerine işlenen çizgiler, formun yüzeyinde çatlakları ve kas dokusunu andıran hareketli bir doku oluşturuyor. Göz hizasında ve kolda beliren parlak mavi boya lekeleri, heykelin yekpare toprak rengi içinde beklenmedik bir kırılma yaratıyor. Bu küçük mavi müdahale, figürün vakur sessizliğini bozarak izleyiciyi figürün gözlerindeki veya kolundaki o sınırlı alana çekiyor. Çamurun parmak izlerini taşıyan dokusu, malzemenin insan elinden geçerek nasıl bir kimlik kazandığını gösteriyor. Figürün yere kapanan duruşu, fiziksel bir dirençten ziyade bırakılmış bir teslimiyeti temsil ediyor. Heykelin altına yerleştirildiği ham zemin, eserin dengesini sağlarken figürün içine gömüldüğü yalnızlık duygusunu pekiştiriyor. Eserdeki tüm hatlar, ağır bir sessizliğin etrafında dönerek kütlenin kendi içinde bir döngü kurmasını sağlıyor.
