Perde Arkası · 2012
HASAN SAYGIN“Perde Arkası”, HASAN SAYGIN imzalı, 2012 tarihli, 130x97 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “HASAN SAYGIN” sergisinde yer aldı. Bu eserin fiyatı sitede yayımlanmıyor; fiyat bilgisi için galeriye danışabilirsiniz.
Koyu gri tonların hakim olduğu bu atmosferde, ön planda yatan figürün sıcak ten rengi, arka planda beliren hayaletimsi silüetle tezat bir denge kuruyor. Hasan Saygın, 130x97 cm boyutlarındaki bu çalışmasında ışığı, figürün omuz ve bacak kıvrımlarını vurgulayacak şekilde ustalıkla kullanıyor. Yatağın üzerine serilen örtünün gri kırışıklıkları, adeta bir tiyatro sahnesinin perde arkasını andıran puslu bir arka planla birleşiyor. Figürün bakışları, tuvalin içine doğru yönelerek izleyicinin odağını ana figürden arkadaki belirsiz formlara taşır. Fırça darbeleri, figürün teninde pürüzsüz bir derinlik yaratırken, arka planda daha lekeci ve soyut bir yaklaşım sergiliyor. Eserin ölçeği, figürle izleyici arasında mesafeli bir samimiyet kurarak mahrem bir anı dışarıdan gözlemlememize imkan tanıyor. Özellikle figürün yatağa bastığı elindeki hafif gerilim ve göğüs kafesindeki ışık oyunu, sanatçının detaylara verdiği önemi kanıtlıyor. Tuvalin alt kısımlarına doğru inen boya katmanları, mekanın sınırlarını belirsizleştirerek izleyiciyi tek bir noktaya değil, tüm kompozisyonun yaydığı dingin gizeme davet ediyor.
Perde Arkası
Koyu gri tonların hakim olduğu bu atmosferde, ön planda yatan figürün sıcak ten rengi, arka planda beliren hayaletimsi silüetle tezat bir denge kuruyor. Hasan Saygın, 130x97 cm boyutlarındaki bu çalışmasında ışığı, figürün omuz ve bacak kıvrımlarını vurgulayacak şekilde ustalıkla kullanıyor. Yatağın üzerine serilen örtünün gri kırışıklıkları, adeta bir tiyatro sahnesinin perde arkasını andıran puslu bir arka planla birleşiyor. Figürün bakışları, tuvalin içine doğru yönelerek izleyicinin odağını ana figürden arkadaki belirsiz formlara taşır. Fırça darbeleri, figürün teninde pürüzsüz bir derinlik yaratırken, arka planda daha lekeci ve soyut bir yaklaşım sergiliyor. Eserin ölçeği, figürle izleyici arasında mesafeli bir samimiyet kurarak mahrem bir anı dışarıdan gözlemlememize imkan tanıyor. Özellikle figürün yatağa bastığı elindeki hafif gerilim ve göğüs kafesindeki ışık oyunu, sanatçının detaylara verdiği önemi kanıtlıyor. Tuvalin alt kısımlarına doğru inen boya katmanları, mekanın sınırlarını belirsizleştirerek izleyiciyi tek bir noktaya değil, tüm kompozisyonun yaydığı dingin gizeme davet ediyor.
