Su üzerinene Hikayeler · 2017
LEVENT OYLUÇTARHAN“Su üzerinene Hikayeler”, LEVENT OYLUÇTARHAN imzalı, 2017 tarihli, 160x170 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ARTANKARA 2017” sergisinde yer aldı. Bu eserin fiyatı sitede yayımlanmıyor; fiyat bilgisi için galeriye danışabilirsiniz.
Tuvalin merkezinde düğümlenen karmaşık formlar, derin bir lacivert boşluğun içinde kendine ait bir dünya kuruyor. Levent Oyluçtarhan, renkli yüzeyleri üst üste bindirerek oluşturduğu bu yoğun kütleyi 160x170 cm ölçülerindeki alana yayıyor. Kompozisyona dikkatle bakıldığında, balık benzeri figürlerin dairesel desenlerle ve keskin hatlı organik parçalarla iç içe geçtiği görülüyor. Özellikle yüzeydeki doku farkları, boyanın katmanlı yapısını belirgin kılıyor. Kimi yerde pürüzsüz ve akışkan lekeler öne çıkarken, diğer noktalarda fırçanın izini taşıyan tekrarlı noktalamalar ve çapraz çizgiler dikkati çekiyor. Eserin ölçeği, karşısında duran izleyiciyi bu dokusal zenginliğin içine davet ederken, koyu renkli fon, merkezdeki bu canlı kütlenin parlaklığını daha da keskinleştiriyor. Özellikle orta kısımda kümelenen ve adeta bir doku haritasını andıran ayrıntılar, resmin kendi içindeki hareketini oluşturuyor. Izleyici bu kompozisyonun önünde durduğunda, figürler ve soyut lekeler arasındaki mesafenin sürekli değiştiği hissiyle karşılaşıyor. Boyanın yüzeyde bıraktığı bu somut izler, eserin anlatım dilini güçlendirirken, bakışların merkezden çevreye doğru farklı detaylar arasında gezinmesine olanak tanıyor.
Su üzerinene Hikayeler
Tuvalin merkezinde düğümlenen karmaşık formlar, derin bir lacivert boşluğun içinde kendine ait bir dünya kuruyor. Levent Oyluçtarhan, renkli yüzeyleri üst üste bindirerek oluşturduğu bu yoğun kütleyi 160x170 cm ölçülerindeki alana yayıyor. Kompozisyona dikkatle bakıldığında, balık benzeri figürlerin dairesel desenlerle ve keskin hatlı organik parçalarla iç içe geçtiği görülüyor. Özellikle yüzeydeki doku farkları, boyanın katmanlı yapısını belirgin kılıyor. Kimi yerde pürüzsüz ve akışkan lekeler öne çıkarken, diğer noktalarda fırçanın izini taşıyan tekrarlı noktalamalar ve çapraz çizgiler dikkati çekiyor. Eserin ölçeği, karşısında duran izleyiciyi bu dokusal zenginliğin içine davet ederken, koyu renkli fon, merkezdeki bu canlı kütlenin parlaklığını daha da keskinleştiriyor. Özellikle orta kısımda kümelenen ve adeta bir doku haritasını andıran ayrıntılar, resmin kendi içindeki hareketini oluşturuyor. Izleyici bu kompozisyonun önünde durduğunda, figürler ve soyut lekeler arasındaki mesafenin sürekli değiştiği hissiyle karşılaşıyor. Boyanın yüzeyde bıraktığı bu somut izler, eserin anlatım dilini güçlendirirken, bakışların merkezden çevreye doğru farklı detaylar arasında gezinmesine olanak tanıyor.
