Küçük Balık
RIFAT KOÇAK“Küçük Balık”, RIFAT KOÇAK imzalı, 90x67x30 cm ölçülerinde bir hurda metal çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “RIFAT KOÇAK” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Metal parçaların bir araya gelmesiyle oluşan Küçük Balık, endüstriyel atıkların organik bir forma dönüşümünü gözler önüne seriyor. Eserin gövdesindeki metal levhalar ve makine aksamları, 90x67x30 cm boyutlarıyla bir balığın iskelet yapısını andıracak şekilde kurgulanmış. Bakışlarınızı önce balığın merkezinde yer alan dairesel mekanik parçaya odaklayın; bu nesne, canlının gözü veya bir organı gibi çalışarak hareketsiz metal kütlesine canlılık katıyor. Yüzeydeki kaynak izleri ve aşınmış dokular, malzemenin geçmişteki kullanımına dair izler taşıyor. Metalin soğuk ve sert yapısı, sanatçının elinde akışkan bir hat oluşturarak suyun içindeki hareket halini temsil ediyor. Kuyruk kısmına doğru incelen form, keskin hatlarla sonlanırken, eserin geneline yayılan gri ve mat tonlar, sanayi toplumunun artıklarıyla kurulan bu yeni ilişkiyi belirginleştiriyor. Burada metal sadece bir yapı malzemesi değil, yeniden anlam kazanan bir dönüştürme aracı olarak karşımıza çıkıyor.
Küçük Balık
Metal parçaların bir araya gelmesiyle oluşan Küçük Balık, endüstriyel atıkların organik bir forma dönüşümünü gözler önüne seriyor. Eserin gövdesindeki metal levhalar ve makine aksamları, 90x67x30 cm boyutlarıyla bir balığın iskelet yapısını andıracak şekilde kurgulanmış. Bakışlarınızı önce balığın merkezinde yer alan dairesel mekanik parçaya odaklayın; bu nesne, canlının gözü veya bir organı gibi çalışarak hareketsiz metal kütlesine canlılık katıyor. Yüzeydeki kaynak izleri ve aşınmış dokular, malzemenin geçmişteki kullanımına dair izler taşıyor. Metalin soğuk ve sert yapısı, sanatçının elinde akışkan bir hat oluşturarak suyun içindeki hareket halini temsil ediyor. Kuyruk kısmına doğru incelen form, keskin hatlarla sonlanırken, eserin geneline yayılan gri ve mat tonlar, sanayi toplumunun artıklarıyla kurulan bu yeni ilişkiyi belirginleştiriyor. Burada metal sadece bir yapı malzemesi değil, yeniden anlam kazanan bir dönüştürme aracı olarak karşımıza çıkıyor.
